மெக்காலே இன்னமும் இறக்கவில்லை

சில தினங்களுக்கு முன், சேந்தமங்கலம் கோட்டைக்கோயில் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, அக்காலத்திய  நமது தொழில் நுட்ப ஞானத்தை வியந்து குறிப்பிடும் வகையில், ‘இன்றைக்கு சிதைந்த கற்களைகளையே, நம்மால் திரும்ப அடுக்க முடியவில்லை, அக்காலத்தில், இப்படிப்பட்ட கோவில்களை   நூற்றுக்கணக்கில் எப்படி நிர்மாணித்தார்களோ..’ எனக் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.  

இந்த வரிகள் குறித்து, தனது கடும் அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தினார் நண்பர் ஒருவர். அக்காலத்திய நமது அறிவு, இக்காலத்தியதைவிட மேம்பட்டதே என சாடினார்.

இன்றைக்கு இருக்கும் க்ரேன், டோஸர்கள், பொர்க்லேன் என்பது போன்ற கனமான பொருட்களைக் கையாளும் கருவிகள் இல்லாமலே, அக்காலத்தில் சாதித்தார்கள்.. அவர்களது அறிவு மேம்பட்டதே... என்பதே நான் கூற விழைந்தது.

ஆனால் , நமது ‘சுயமான’ இந்திய அறிவு எங்கே போய் ஒளிந்து கொண்டது, என்ற கேள்வி எனக்குள் எழுந்தது. 

சரித்திரத்தின் எந்த கணத்தில், நாம் ‘நம்மை’ இழந்தோம்?  நமது ‘இழப்பு’ ஒரு கணத்தில் நிகழ்ந்ததா? இந்த சதிக்குப் பின்னால் இருந்த கயவானித் திட்டம் என்ன?  யார் இதைச் செய்தார்கள்? நாமே எப்படி இந்த சதிக்கு விருப்பத்துடன் பலியானோம்!” என்ற தொடர் வினாக்களும் எனக்குள் எழுந்தது.

“நாங்கெல்லாம் அப்பவே, புஷ்பகவிமானம் விட்டவர்கள்” என்பது போன்ற வாதத்திற்குள் நுழையவில்லை.  ஆனால், அக்காலத்திய நமது நுட்ப அறிவிற்கு சாட்சியாக, நூற்றாண்டுகளைக் கடந்து, இன்றும்  கம்பீரமாக நின்று கொண்டிருக்கும் கட்டிடங்களும்-கோயில்களும், நிரூபிக்கப்பட்ட சோழர்களின் வலுவான கப்பற் படையும், தமிழர்கள் திரைகடலோடி வியாபாரம் செய்ததும், உலகின் எந்த சிறந்த இலக்கியத்திற்கும் சற்றும் குறைவற்ற தரம் கொண்ட நமது இலக்கியங்களும் (நமது நாட்டு எந்த மொழியாக இருந்தாலும் சரியே),   நமது நாடு எல்லாத்துறையிலுமே சிறந்து விளங்கிய நாடு தான் என்பதை நிருவ போதுமானதே! இதைப் புரிந்து கொள்ள தனித்திறமை வேண்டியதில்லை. கணிதத்திலும், வானியலிலும் நமது அன்றைய அறிவு பூரணமானதே! மூட நம்பிக்கைகளும், முட்டாள்தனங்களும் மிகுந்த ஒரு நாடாக இருந்திருந்தால், இவையெல்லாம் சாத்தியமா என்ன?

பல அன்னிய படையெடுப்புகளை சந்தித்ததுதான் இந்தியா. அப்பொழுதெல்லாம் பல கோவில்கள் நிர்மூலமாக்கப் பட்டனதான். ஆனால் அவர்கள் யாவரும் நமது அறிவை குழிதோண்டிப் புதைக்க வில்லை. அவர்களது மொழியைத் நம் மீது திணிக்கவில்லை. மொகலாயர்கள் காலத்திலும் கூட, அன்னிய மொழி கட்டாயமாக்கப் படவில்லை. (ஆனால் மதம் சார்ந்த வன்முறை இருந்தது).

அப்பொழுதெல்லாம் பறிபோகாத நமது கௌரவம், சுய ஞானம், சுய சார்பு போன்றவற்றை   300 ஆண்டு ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் முழுமையாக இழந்தோம். ‘ஆங்கிலேயன்’ குயுக்தியாக ஒன்றைச் செய்தான். அது நமது மொழிகள் மீது  நாமே அவமானம் கொள்ளும்படி செய்ததுதான். 

இந்தப் புன்னிய காரியத்தை செய்தது ‘மெக்காலே’ பிரபு. இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தையும், கல்வித் திட்டத்தையும் உருவாக்கிய மாபாவி அவனே!

எதை இழந்தாலும் திரும்பச் செய்து கொள்ளலாம். ஆனால் மொழியை இழந்தால் மீட்கவே முடியாது என்பதற்கு இந்தியாவே சரியான உதாரணம். இன்றைக்கு தமிழ் நாட்டில், தமிழில் பேசுவது கௌரவக்குறைவு, தமிழில் படிப்பது ‘விரயம்’ என்ற மனப்பாங்கு உருவானதன் விதை, ‘மெக்காலே’ போட்டதே. அவன் தான்,  ஆங்கிலப்படிப்பு மட்டுமே உயர்வானது என்று நம்பும்படி செய்தான். அவன் போட்ட கல்வித்திட்டம்தான்,  ‘தாய்மொழிக் கல்வி வீணானது’ என்ற கருத்தை நம்மில் ஊன்ற வைத்தது.  இந்த மனோபாவம் தமிழ் நாட்டில் மட்டுமல்ல, மொத்த இந்தியாவும் இப்படித்தான் எண்ணுகிறது.

மெக்காலேவை, அன்று, 400 மைல்கள் பல்லக்கில் சுமந்துகொண்டு, தூக்கிக் கொண்டு நடந்தோம். இன்றைக்கும் மௌனமாக அவனை சுமந்துகொண்டிருக்கிறோம்.  ஆங்கிலம் பேசுவதுதான் மரியாதையானது, அவனிடம் வேலைபார்ப்பதுதான் கௌரவத்துக்குரிய ஒன்று என்று நம்பவைத்தவன் இவனே! நம் ஒவ்வொருவர் முதுகின் மீதும் மெக்காலே உட்கார்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறான். பரிதாபம் என்னவென்றால், அவனை முதுகில் சுமப்பதை நாம் ‘கௌரவம்’ என நினைப்பதே!

இந்திய மக்களில் மிகுந்த அறிவுத் திறமை மிக்கவர்கள் இருக்கிறார்கள். அறிவியல், வானவியல், கணிதம் போன்றவற்றில் இந்தியர்களுக்கு இருக்கும் தனித்திறனை நாம் பயன்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்றால்,  ஆங்கிலக் கல்வித் திட்டத்திற்கு இந்தியர்களை மாற்றுவதே சரி என்று முன்மொழிந்தவன் ‘மெக்காலே’.

அவன் கூறினான்: “இந்நாட்டு மக்கள் மிக மதிப்பு மிக்க பாரம்பரியத்தையும் உயர்ந்த தன்மைகளையும் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆதலால் இந்நாட்டிற்கே முதுகெலும்பாக இருக்கும் இம்மக்களின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தை உடைக்காவிட்டால், இந்நாட்டை வெல்ல முடியும் என்று என்னால் நினைக்க முடியவில்லை. 

எனவே நான் இந்த நாட்டின் பழமையான கல்விமுறையையும் அதன் கலாச்சார பாரம்பரியத்தையும் முற்றிலும் வேறாக மாற்றி அமைக்க வழிமொழிகிறேன். அதன் மூலம் இந்தியர்களை ஆங்கிலமும் மேல்நாட்டுகாரர்களின் வழி முறைகளுமே நம்மைவிட உயர்ந்ததவை என்று அவர்களை எண்ண வைக்க முடியும். இவ்வாறு அவர்களை நினைக்க வைத்து விடுவதால் அவர்கள் தங்கள் சுயமதிப்பையும் சொந்த நாட்டுக் கலாச்சாரத்தையும் இழந்து அதன் மூலம் அந்நாட்டு மக்களும் அந்நாடும் நாம் விரும்பியபடி நமது ஆளுமைக்குட்பட்ட நாடாகும்.”

‘கல்விக் கூடங்களை’,  ‘தண்டனைக் கூடங்களாக’ மாற்றிய பெருமையும்  இவனுக்கே! 1835, பிரப்ரவரி இரண்டாம் தேதி, தனது கல்விக் கொள்கையினை சமிர்ப்பித்தான்.  அன்றைக்கு அவன் சொன்னான், ‘இனி இந்தியர்களின் தாய்மொழி, ஆங்கிலமாகிவிடும்’ என.  அது இன்று, நடைமுறைப் படுத்தப்பட்டுவிட்டது தானே? ஆங்கிலம் பேசுவது மட்டுமல்ல, ஆங்கிலேயன் போல ‘உச்சரிக்கவும்’ செய்கின்றோம்.

ஆங்கிலம் பேசாத, ஆங்கில வழி கல்வி பயிலாத ஜப்பானோ, பிரான்ஸோ, சீனமோ, ருஷ்யாவோ முன்னேறவில்லையா? சாதிக்கவில்லையா? ஜாவாவும், விண்டோஸும், ஆன்ட்ராய்டும் கொரிய மொழி பேசவில்லையா? ருஷ்ய மொழியில் ‘கவுண்டவுன்’ நடக்கவில்லையா?

இந்த அடிப்படைச் சிந்தனையைத் தடுத்து,  நம்மையெல்லாம், கலாச்சார ரீதியாகவும் முகமிழந்த மனிதர்களாக மாற்றிவிட, நம்மை மத, இன,மொழி,பிராந்திய அடையாளங்களால் பிரித்து வைக்க, ஆங்கிலேயர்களின் வழித்தோன்றல்களாக நம்மிடம் ஆட்கள் இப்போதும் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு அரசியல்வியாதிகள் என்று பெயர். 

சேந்தமங்கலம் கோட்டைக் கோயில்.

திருச்சி-சென்னை நெடுஞ்சாலையில், உளுந்தூர்பேட்டை அருகே உள்ள ஒரு கிராமம், சேந்தமங்கலம். இப்பகுதியை ஒரு குறு நிலமன்னன் ஆண்டுவந்தான். அவரது கோட்டை மற்றும் கோயில் ஒன்று இக்கிராமத்தில் இருக்கிறது, மிகவும் சிதலமான நிலையில்.

இக்கோயில் 13-ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தது. இக்கோட்டைக்கோயில், ஒரு காலத்தில் மிகவும் கம்பீரமாக இருந்திருக்க வேண்டும். தற்போது ஆர்கியாலஜிகல் சர்வே ஆஃப் இண்டியா. இக்கோயிலைப் புணரமைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், ஓரளவிற்குப்பின் பணிகள் தொடரவில்லை.  மண்மூடிப் போயிருந்த இக்கோயிலை, மீண்டும் அதே போல நிர்மாணிக்கின்றனர். நிதி பற்றாக்குறையோ என்னவோ, பணிகள் அப்படியே நிற்கின்றன. 

கோயில் மூன்று பிரகாரத்தைக் கொண்டது. கர்பக்க்ரஹம் மற்றும் அதைச் சார்ந்த மண்டபம், மற்றும் வெளிப்ப்ரஹாரத்தில் ஓரளவிற்கும் பணிகள் நடந்தேறியுள்ளன.  மதில் சுவர்கள், அம்மன் கோயில், வெளி மண்டபம் யாவும் சிதைந்த நிலையிலே இருக்கின்றன. சிதைந்த இவற்றை வைத்தே, எவ்வளவு மெஜஸ்டிக்காக இக்கோயில் இருந்திருக்கும் என யூகிக்க முடிகிறது.

சிதைந்த கோயிலின் கற்களையே நம்மால், திரும்ப அடுக்க இயலவில்லை. ஆனால், நவீன தொழில் நுட்பம், என நாம் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் சில நுட்பங்கள் இல்லாத அந்த நாட்களில் எப்படித்தான் இப்படிப்பட்ட லட்சக்கணக்கான கோயில்களை நிர்மாணித்தார்களோ?  அவர்கள் புழங்கிக் கொண்டிருந்த நுட்பம், நிச்சயமாக நேர்த்தியாகத்தான் இருந்திருக்க வேண்டும்.

தமிழர்களின் கலையும் கோயிலும் பெருமைகொள்ளவைக்கின்றன என்றாலும், இப்படிப்பட்ட கோயில்களை புணரமைக்க இயலாததும் சோர்வடைய வைக்கின்றன. 

இக்கோயில் போரினால் சிதைவுற்றது என உள்ளூர் மக்கள் சொல்கிறார்கள். மேல்விவரங்கள்  கிடைக்கவில்லை.

ASI தனது தளத்தில், வெறுமே எந்தெந்த கோயில்கள் அவர்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கின்றன என லிஸ்ட் வாசிக்காமல், அதைப்பற்றிய விபரங்களையும் கொடுத்தால் என்ன?

அந்தப்பக்கம் சென்றால் அவசியம் போய்ப்பாருங்கள்.  நெடுஞ்சாலையிலிருந்து ஒரு கி.மி தூரம் தான்.

இறைவன்: ஆபத்சகாயேஸ்வரர். இறைவி: ப்ரஹண்நாயகி. காலம்: பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டு.

சில புகைப்படங்கள் கீழே:

முண் மண்டபம் 

நுழை வாயில் 

சிதலமடைந்த மண்டபங்கள்.

இது என்னவாக இருக்குமோ? - எவ்வளவு கடினமான வேலை ??
நான்கு அடி அகலம் இருக்கிறது.

ஆபத் சஹாயேஸ்வரர் - மூலவர் 

அம்மன் கோயில் 

ப்ரஹன் நாயகி 

எப்பொழுது நிறைவுறுமோ?

 இவ்வளவு  தூரம் வந்துவிட்டு, அருகில் இருக்கும் 'பாதூர்' சிவன் கோயிலில் குடி கொண்டு ள்ள அத்தீஸ்வரரையும்-அபித குஜலாம்பாளையும்,  அதே ஊரில்  அருகே அமைந்துள்ள பிரசன்ன வெங்கடாஜலபதியையும் காணாமல் செல்ல மடியுமா? 

இக்கோயில் பற்றிய விபரம் நெட்டில் கிடைக்கும். தொலைக்காட்சியிலும் காட்டுகிறார்கள். 900 ஆண்டுகள் பழமையான கோயில் இது. 

அத்திச்வரர்.

பிரசன்னா வெங்கடாஜலபதி கோயில்

பிரசன்ன வெங்கடாஜலபதி கோயிலில் , கண்ணாடி அறையைத் திறந்து காண்பித்தார் பட்டர்.    என்ன ஒரு அழகு?

அருகே, சுந்தரர் அவதார ஸ்தல மான  திரு நாவலூரில் அமைந்துள்ள 'பக்தஜனேஸ்வரர் ' சிவாலயத்தையும் உள்ளேயே அமைந் துள்ள வரதராஜபெருமாள்  ஆலயத்தையும் காணும் வாய்ப்பு  கிடைத்தது.

திருநாவலூர் -பக்த ஜனேஸ்வரர் 

சிவாய நம

 சிவாயநம

பரம்பொருள் ( சிவபெருமான்)  வீற்றிருக்கும் சிவத் தலங்கள் பற்றிப் பார்ப்போம்

 சிவபெருமானை மூல முதல்வராக ( தலைவனாக)  கொண்டு அமைந்துள்ள கோயில்கள் சிவத்தலங்கள் என்று அழைக்கப் படுகின்றன

 இத்தலங்கள் சிவப்பதிகள் என்றும், சிவன் கோயில்கள் என்றும் சிவாலயங்கள் என்றும் அறியப் படுகின்றன

இந்தியா, இலங்கை,
நேபாளம், கம்போடியா, தமிழ்நாடு என உலக நாடுகள் பலவற்றில் சிவத்தலங்கள் உள்ளன

 அவற்றில் அதிக சிவத்தலங்களை கொண்ட நாடாக தமிழ்நாடு அமைந்துள்ளது

அவை எண்ணிக்கை அடிப்படையில்

முப்பீட தலங்கள்,

பஞ்சபூதத் தலங்கள்,

 பஞ்ச கேதார தலங்கள்,

பஞ்ச தாண்டவ தலங்கள்,

பஞ்ச மன்ற தலங்கள்,

பஞ்ச பீட தலங்கள்,

பஞ்ச குரோச தலங்கள்,

பஞ்ச ஆசன தலங்கள்,

 பஞ்ச லிங்க தலங்கள்,

 ஆறு ஆதார தலங்கள்,

 சப்த விடங்க தலங்கள்,

அட்டவீரட்டானத் தலங்கள்,

நவலிங்கபுரம்,

 நவ கைலாயங்கள்,

நவ சமுத்திர தலங்கள்,

தச வீராட்டன தலங்கள்
எனவும், கூறப்படுகின்றனவாகும்

சைவ அடியார்களால் பாடல் பெற்றதைக் கொண்டு

தேவாரத் திருத்தலங்கள்,

திருவாசகத் திருத்தலங்கள்,

 தேவார வைப்புத் தலங்கள்,

திருச்சிற்றம்பலக் கோவையார் திருத்தலங்கள்,

திருவிசைப்பாத் திருத்தலங்கள்

 எனவும், கூறப்படுகின்றவனவாகும்

வன விசேச தலங்கள்,

முக்தி தரவல்ல சிவத்தலங்கள்,

சோதிர்லிங்க தலங்கள்,

ஆதி கைலாய தலங்கள்

எனவும் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.

இவற்றில் தேவாரம் பாடல் பெற்ற தலமானது

தேவாரப்பாடல் பெற்ற காவிரி தென்கரைத் தலங்களின் பட்டியல்,

தேவாரப்பாடல் பெற்ற காவிரி வடகரைத் தலங்களின் பட்டியல்,

தேவாரப்பாடல் பெற்ற பாண்டிய நாட்டு தலங்களின் பட்டியல்,

 தேவாரப்பாடல் பெற்ற கொங்கு நாட்டு தலங்களின் பட்டியல்,

தேவாரப்பாடல் பெற்ற நடு நாட்டு தலங்களின் பட்டியல்,

தேவாரப்பாடல் பெற்ற தொண்டை நாட்டு தலங்களின் பட்டியல்
எனவும் வகைப்படுத்தப் பட்டுள்ளது.

எண்ணிக்கை அடிப்படையில் வகைப்படுத்தப் பட்டவை சிலவற்றின் விவரம் பற்றிப் பார்ப்போம்

அட்ட  ( எட்டு) மூர்த்தங்கள்

நிலம், நீர், தீ, காற்று, வானம், சூரியன், சந்திரன் மற்றும் ஆன்மா ஆகிய எண் பொருள்களாக சிவபெருமான் இருக்கிறார்.
அதனால் அவர் அட்டமூர்த்தி என்று அழைக்கிறார்கள்.

 அவ்வாறான எண் பொருளாக சிவபெருமான் இருக்கும் தலங்கள் அட்ட மூர்த்தர்கள் என்று அழைக்கப் பெறுகின்றன.

நிலம் - திருவாரூர் ,காஞ்சிபுரம்

நீர் - திருவானைக்கா

தீ - திருவண்ணாமலை

காற்று - திருக்காளத்தி

ஆகாயம் - சிதம்பரம்

சூரியன் - திருச்சிராப்பள்ளி

சந்திரன் - மதுரை

ஆன்மா - திருப்பெருந்துறை

பஞ்சபூத சிவத்தலங்கள்

உலகம் பஞ்ச பூதங்களால் ஆனது. மண், நீர், தீ, வளி,வான், என்பன ஐம்பூதங்கள். இவை பிருதிவி, அப்பு, தேயு, வாயு, ஆகாயம் என்றும் கூறப்படுகின்றன. இவற்றைப் பற்றித் தெளிவாகவும் நுட்பமாகவும் உணர்ந்த நமது பெரியோர்கள் ஒவ்வொரு பூதத்தின் பெயராலும் ஒரு தலத்தை ஏற்படுத்தி உள்ளனர். அவை பஞ்சபூதத் தலங்கள் எனப்படும்.(அடைப்புக் குறிக்குள் வடமொழிப்பெயர்)

மண் (பிருத்திவித்தலம்) -காஞ்சிபுரம்,

திருவாரூர், (திரு + ஆர் + ஊர் ; ஆர் = மண்)

நீர் (அப்புத்தலம்) -திருவானைக்காவல் ஜம்புகேசுவரர் கோயில்,
திருச்சிராப்பள்ளி

தீ (தேயுத்தலம்) -திருவண்ணாமலை

வளி (வாயுத்தலம்)-திருக்காளத்தி

வான் (ஆகாயத்தலம்)- சிதம்பரம்

பஞ்ச லிங்க தலங்கள்

அர்கேசுவரர் லிங்கத்தலம்

பாதாளேசுவரர் லிங்கத்தலம்

மரனேசுவரர் லிங்கத்தலம்

மல்லிகார்ச்சுனர் லிங்கத்தலம்

வைத்திய நாதேசுவரர் லிங்கத்தலம்

ஐந்து தாண்டவங்களுக்கான சிவத்தலங்கள்

சிவ பெருமானின் ஐம்பெரும் தாண்டவங்கள் என்று அடையாளம் காட்டப்படும் ஆலயங்களும் அவை இருக்கும் இடங்களும் இவைதான்.

தில்லை (சிதம்பரம்)-ஆனந்த தாண்டவம்.

திருவாரூர்-அசபா தாண்டவம்.

மதுரை-ஞானசுந்தர தாண்டவம்.

அவிநாசி-ஊர்த்தவ தாண்டவம்.

திருமுருகன்பூண்டி-பிரம தாண்டவம்.

ஐந்து மன்றங்களுக்கான சிவத்தலங்கள்

இறைவன் நடராசத் திருமேனி கொண்டு அருட்கூத்து ( ஞானக்கூத்து)  இயற்றுகின்ற தலங்களில் முக்கியமானவை என்று ஐந்தினைக் கூறலாம். அந்த ஐம்பெரும் மன்றங்கள் அமைந்துள்ள சிவாலயங்கள் (அடைப்புக் குறிக்குள் சபைகள்)

தில்லை (சிதம்பரம்)-பொன் மன்றம் (கனக சபை).

திருவாலங்காடு -மணி மன்றம் (இரத்தின சபை).

மதுரை-வெள்ளி மன்றம் (இராஜத சபை).

திருநெல்வேலி-செப்பு மன்றம் (தாமிர சபை).

திருக்குற்றாலம்-ஓவிய மன்றம் (சித்திர சபை).

பாண்டி நாட்டு பஞ்சபூத ஸ்தலங்கள்

சங்கரன்கோயில் சங்கர நாராயணர் கோயில் ,சங்கரன்கோவில் - நிலம்

கரிவலம்வந்த நல்லூர் - நெருப்பு

தேவதானம் - ஆகாயம்

தாருகாபுரம் - நீர்

தென்மலை - காற்று

சப்த விடங்க சிவத்தலங்கள்

வடமொழியில் "டங்கம்" என்பது உளியைக் குறிக்கும். விடங்கம் என்றால் உளியால் செதுக்கப் பெறாத என்று பொருள். ஏழு திருத்தலங்களில் சிவபெருமான் விடங்கராக வீற்றிருக்கிறார்.
அந்த ஏழு திருத்தலங்கள் அமைந்துள்ள இடங்கள்.

திருவாரூர் வீதிவிடங்கர் அசபா நடனம்

திருநள்ளாறு நகரவிடங்கர் உன்மத்த நடனமம்

திருநாகைக் காரோணம் என்கிற நாகபட்டினம்
சுந்தரவிடங்கர்
வீசி நடனம்

திருக்காறாயில்
என்கிற திருக்காரைவாசல்ஆதிவிடங்கர்
குக்குட நடனம்

திருக்கோளிலி
 என்கிற திருக்குவளை அவனிவிடங்கர் பிருங்க நடனம்

திருவாய்மூர்
நீல விடங்கர்
கமல நடனம்

திருமறைக்காடு என்கிற வேதாரண்யம்
புவனி விடங்கர் கம்சபாத நடனம்

அட்ட வீரட்டானக் கோயில்

சிவபெருமானின் வீரம் குறித்த பெருமைகளைக் குறிப்பிடும் எட்டு கோயில்கள் அட்டவீரட்டானக் கோயில்கள் எனப்படுகின்றன. அவை

திருக்கண்டியூர் பிரம சிரக்கண்டீசுவரர் கோயில் -பிரம்மன் சிரத்தைச் சிவன் கொய்தது

திருக்கோயிலூர் வீரட்டேஸ்வரர் கோயில் - அந்தகாசூரனைச் சம்காரம் செய்தது

திருவதிகை வீரட்டானேசுவரர் கோயில், கடலூர் - திரிபுரத்தை எரித்தது

கீழ்ப்பரசலூர் வீரட்டேசுவரர் கோயில், திருப்பறியலூர் - தக்கன் சிரம் கொய்தது

வழுவூர் வீரட்டானேசுவரர் கோயில், வழுவூர் - யானையை தோல் உரித்தது

திருவிற்குடி வீரட்டானேசுவரர் கோயில், திருவிற்குடி -சலந்தாசுரனைச்
சம்காரம் செய்தது.

கொருக்கை வீரட்டேசுவரர் கோயில், திருக்குறுக்கை -காமனை எரித்தது.

திருக்கடையூர் அமிர்தகடேசுவரர் கோயில், திருக்கடவூர் - எமனை உதைத்தது.

பஞ்ச கேதரங்கள்


இமயமலைச் சாரலில் அமைந்துள்ள கேதார்நாத், துங்கநாத், ருத்ரநாத், மத்மஹேஷ்வர் மற்றும் கபிலேஷ்வர் முதலிய இடங்கள் பஞ்ச கேதார தலங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

இந்த தலங்களில் சிவபெருமானின் உடல் பாகங்கள் தோன்றியதாக  நம்புகிறார்கள். இதனால் சிவபெருமானை கேதரநாதன் என்றும் அழைக்கின்றார்கள்
அவை

கேதார்நாத் - உடல்

துங்கநாத் - புஜம்

ருத்ரநாத் - முகம்

மத்மஹேஷ்வர் - தொப்புள்

கபிலேஷ்வர் - தலைமுடி

தமிழகத்தின் நவ கைலாயங்கள்

தமிழ்நாட்டில் திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலும்
தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலும்
தாமிரபரணி ஆற்றங்கரையில் இந்த நவ கைலாயங்கள் என அழைக்கபடுகின்றன அவை

பாபநாசம்

சேரன்மகாதேவி

கொடகநல்லூர்

முறப்பநாடு

திருவைகுண்டம்

தென்திருப்பேரை

 செப்பறை

சேர்ந்த பூ

மங்களம்

முதலானவை நவ கயிலாயங்கள் ஆகும்

 தேவாரத் திருத்தலங்கள்

இந்தியாவில் பல சிவத்தலங்கள் இருப்பினும், தேவாரம் பாடல் பெற்ற சிவத்தலங்கள் ( 274)  இருநூற்று எழுபத்து நான்காகும். இவைகளில் இருநூற்று அறுபத்து நான்கு (264) தலங்கள் தமிழகத்தில் அமைந்துள்ளன.

முக்தி தரவல்ல சிவத்தலங்கள்

முக்தி தரவல்ல தலங்கள் என்று நான்கு சிவாலய தலங்கள் உள்ளது. அந்த தலங்கள் அமைந்துள்ள இடங்கள்

திருவாரூர்
பிறக்க முக்தி தருவது

சிதம்பரம்
தரிசிக்க முக்தி தருவது

திருவண்ணாமலைநினைக்க முக்தி தருவது

காசி இறக்க முக்தி தருவது


பாரதம் முழுதும் இவ்வாறாக பல்வேறு சிவத்தலங்கள் உள்ளன இவைகளை நாம் தரிசனம் செய்து மீண்டும் பிறப்பில்லாமல் சிவபெருமானின் திருவடிக்கீழ் பேரானந்தமாக இருக்க முயற்சி செய்து வாழ்வோம்

திருச்சிற்றம்பலம்

திருவாசி – குணசீலம் – உத்தமர்கோயில்.

இதற்குமுன்  கண்ட இரு பதிவுகளில் தரிசித்த, திருவெள்ளாறை, திருப்பைஞ்ஞீலி கோயில்களுக்குப் பின், மிகவும் தற்செயலாக, அப்போதுதான், கேள்விப்பட்ட ஒரு சிவஸ்தலம், திருவாசி. இறைவன் மாற்றுரைவரதீஸ்வரர். திருப்பாச்சிலாச்சிராமம் என்று வழங்கப்பட்ட இடம், தற்போது சுருங்கி திருவாசி என அழைக்கப்படுகிறது. இறைவி: பாலாம்பிகை. பதிகம்: திருஞானசம்பந்தர் (1), சுந்தரர் (1)

ராஜா, கொல்லிமழவனின் மகளுக்கு தீராத வலிப்பு நோய் நோயிருந்தது.  கோயிலில் அவளைக் கிடத்தி, அவள் பிணியை குணப்படுத்தும் பொறுப்பை பெருமானிடமே விட்டுவிட்டுச் சென்றான். திருஞானசம்பந்தர், திருப்பாச்சிலாச்சிராமம் என்ற இத்தலத்திற்கு வந்தார். மன்னன்  சம்பந்தரை வரவேற்றுத் தன் மகளின் நோயை நீக்கியருள வேண்டினான். அருள் உள்ளம் கொண்ட சம்பந்தர் சிவனை வேண்டி “துணிவளர் திங்கள் துளங்கி விளங்க..” எனும் பதிகம் பாடி இறைவனை வணங்க நோய் நீங்கி மன்னன் மகள் குணமடைந்தாள். சிவபெருமான் அவளது நோயை ஒரு பாம்பாக மாற்றி, அதன் மீது நின்று ஆடினார். இதன் அடிப்படையில் இங்குள்ள நடராஜர் காலுக்கு கீழே முயலகன் உருவம் இல்லை. திருவடியின் கீழ் அதற்குப்பதில் ஒரு உள்ள சர்ப்பத்தின் மீது நடனமாடுகின்றார்.

இத்தலத்தில் இறைவன் மாற்றுரைவரதீஸ்வரர் என்ற திருநாமத்துடன் எழுந்தருளியுள்ளார். இறைவன் இந்த பெயர் பெறக் காரணமாக உள்ள வரலாறு சுவையானது. இத்தலம் வந்த சுந்தரர், சிவனிடம் பொன் கேட்க, அவர் கொடா மலிருக்க, கோபத்தினால், சிவனை இகழவதுபோலப் பாடி, முடிவில், தான் இகழவில்லை-பொறுத்தருளவேண்டும் என்ற பொருளில் பதிகம் பாட, இறுதியில் சிவன் பொன் தர, அந்தப் பொன்னை இரு வணிகர்களிடம் காட்டி, தரம் சோதிக்க, வணிகர் வடிவில் வந்த சிவா-விஷ்ணு, தரமான தங்கம்தான் என மாற்றுரைக்க, தங்கத்தை மாற்றுரைத்துக் காட்டியதால் "மாற்றுரைவரதர்' என்ற பெயர் ஏற்பட்டதாம்.

தற்சமயம் கோயில் திருப்பணி நடந்து வருகிறது.

---------------------------------------------------------------------------------

குணசீலம்: 

இறைவன்:பிரசன்ன வெங்கிடாசலபதி-நின்றகோலம்.

இறைவி:   ஸ்ரீதேவி,பூதேவி
தாந்தீய மகரிஷி.-குணசீலமகரிஷி தவத்திற்கிணங்கி ஸ்ரீவெங்கடேச பெருமாளாக காட்சி.

---------------------------------------------------------------------------------

உத்தமர் கோயில்:

திருச்சிக்கு ட்ரெயினில் செல்லும் வழியில் ‘பிச்சாண்டார் 

கோயில்’ என்னும் ஸ்டேஷன் வரும். அங்கு இவ்வளவு 

பிரசித்தமான கோயில் இருக்கும் எனத் தோன்றவில்லை. 

சிவன், விஷ்னு,ப்ரம்மா என மூவரும் காட்சிதரும் அழகான 

கோயில்.

சுவாமி : பிச்சாண்டார், பிச்சாடனர், பிச்சாண்டவர். சிவன்) -  
               மற்றும் சௌந்தர்ய பார்வதி,

              

               புருஷோத்தமன் (விஷ்னு).  
               பூர்ணவல்லித் தாயார்
               

               பிரம்மா, சரஸ்வதி.

       

        இத்தலம் 108 திவ்ய தேசங்களில் ஒன்று.

             

தீர்த்தம் :  கதம்பதீர்த்தம். (அய்யன் வாயக்கால், ஒரு கிணறு, 

பிரகலாத தீர்த்தம், பிரம்ம தீர்த்தம்) 

விருட்சம் :  கதலி மரம்  (வாழை) என்று சொல்கிறார்கள்

புருஷோத்தமர் எழுந்தருளியுள்ள திருத்தலமானதால், உத்தமர் 

கோயில் எனப் புகழ்  பெற்றது. முப்பெரும் தேவியர் 

உடனுறை மும்மூர்த்திகள் அருளும் ஒரே  திருத்தலம். 

சப்தகுரு பகவான்கள் அருளும் ஒரே குருபரிகார ஸ்தலம். 

திருமங்கையாழ்வார் மங்களாசாசனம் செய்வித்த 

 திருக்கோவில்.

பிக்ஷாடன மூர்த்தியாக சிவன் காட்சி அளிப்பதால் 

பிக்ஷாண்டார் கோயில் என்ற பெயரும் வழங்கப்படுகிறது.   

திருமங்கையாழ்வார், கதம்ப மகரிஷி, உபரிசிரவசு, சனகர், 

சனந்தனர், சனத்குமாரர், முதலியவர்களுக்கு அரும் காட்சி 

தந்தருளிய  பெருமான் இவர்.  மும்மூர்த்திகளும் முப்பெரும் 

தேவியருடன் அருகருகே தனித்தனி சந்நிதிகளில் அமைந்து 

அருளும் ஸ்தலம்  இந்தியாவில் இது ஒன்றே. 

மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்டுள்ள 108 வைணவத் 

திருப்பதிகளில் ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அடுத்த பெருமை  உடையது.

சிவபெருமானின் 63 மூர்த்தங்களில் ஒன்றாகிய பிச்சாடனர் 

திருகோலம் அவதரித்த தலம். ‘சப்தகுருக்கள்’ என்று 

 அழைக்கப்படும், பிரம்மகுரு, விஷ்ணுகுரு, சிவகுரு, சக்திகுரு, 

சுப்ரமயணிகுரு, தேவகுரு, பிரஹஸ்பதி, அசுரகுரு 

சுக்ராச்சார்யார் ஆகிய ஏழு குருபகவான்களைக் கொண்டு 

விளங்கும் தலம்.  தென்முகமாக குருபகவான் ஸ்தானத்தில் 

விமானத்துடன் கூடிய தனி சன்னதியில் பிரம்மா அருளும் 

ஸ்தலம்.  பிரம்மாவின் இடப்புறம் தனிசன்னதியில் 

ஞானசரஸ்வதி குடிக்கொண்டு இருக்கும் இடம்.  அனுமனின் 

வால் தலைவரை இருப்பதையும், அதில் மணியினைக் 

கட்டியிருப்பதையும் காட்டினார் குருக்கள்.

பிரம்மாவின் ஐந்து தலைகளில் ஒன்றை, சிவபெருமான் கிள்ளி 

எறிந்ததால் ஏற்பட்ட தோஷத்தை நீக்க, மகாலட்சுமியைக் 

கொண்டு பிச்சையிட்டதாகவும், அதனால் அச்சாபம் 

நீங்கியதாகவும் கூறுவது உண்டு.

(படங்களில் சில 'நெட்'   உதவி.)

திருப்பைஞ்ஞீலி

திருவெள்ளாறை பிரமிப்பு நீங்காமலிருக்கும் பொழுதே, தரிசித்த அடுத்த கோயில்,  திருப்பைஞ்ஞீலி. இதுவும் திருச்சிக்கு அருகில்தான். இங்கும் முற்றும்பெறாமலிருக்கும் ராஜ கோபுரம். முற்றுப் பெற்றவரை கருங்கல்லால் ஆகியிருக்கிறது. கோபுரத்தின் நுழைவாயிலின், உட்பக்கம்,வியப்படைய வைக்கிறது. என்ன ஒரு அமைப்பு!! படத்தைப் பாருங்கள்.

இறைவன்: ஞீலிவனேஸ்வரர்.  இறைவி: விசாலாட்சி.

ஸ்தல விருட்சம்: ஞீலி வாழை.

ஞீலி என்பது ஒருவகை கல்வாழை. ஞீலி வாழையை தலவிருட்சமாக பெற்றதால் திருப்பைஞ்ஞீலி என்று இத்தலம் பெயர் பெற்றது. 

ஞீலிவனேஸ்வரர் ஆலயம் முதலில் ஒரு முற்றுப்பெறாத கோபுரத்துடன் நம்மை வரவேற்கிறது. இந்த முதல் கோபுரத்தின் வாயில் வழியாக உள்ளே நுழைந்தவுடன் ஒரு நாலு  கால் மண்டபமும் அதன் பின்புறம் மூன்று  நிலைகளை உடைய இராவணன் வாயில் என்று அழைக்கப்படும் இரண்டாவது நுழைவு கோபுரமும் உள்ளது. இராவணன் வாயில் எனப்படும் இரண்டாவது கோபுரத்தின் முன் இடதுபுறம் சோற்றுடை ஈஸ்வரர் சந்நிதி காணப்படுகிறது. திருநாவுக்கரசருக்கு அந்தணர் உருவில் வந்து உணவு படைத்து திருப்பைஞ்ஞீலி தலம் வரை கூட்டிவந்து சிவபெருமான் மறைந்து போன இடம் இதுவென்றும், பின்பு திருநாவுக்கரசருக்கு லிங்க உருவில் இவ்விடத்தில் காட்சி கொடுத்தருளினார் என்றும் தலபுராணம் கூறுகிறது. 

யம தர்மராஜா சந்நிதி: இரண்டாவது கோபுர வாயில் வழியாக உள்ளே செல்லாமல் வெளி சுற்றுப் பிரகாரத்தில் வலம் வந்தால் எமன் சந்நிதியைக் காணலாம். இச்சந்நிதி ஒரு குடைவரைக் கோவிலாகும். பூமிக்கு அடியில் சற்று பள்ளத்தில் உள்ள இந்த குடைவரைக் கோவிலில் சோமஸ்கந்தர் ரூபத்தில் சிவன் அம்பாள் இருவருக்கும் இடையே முருகன் அமர்ந்திருக்க, சுவாமியின் பாதத்தின் கீழே குழந்தை வடிவில் எமன் இருக்கிறார். திருக்கடவூரில் மார்க்கண்டேயனுக்காக எமனை காலால் உதைத்து சம்ஹாரம் செய்ததால், உலகில் இறப்பு என்பதே இல்லாமல் போக, பூமியின் பாரம் அதிகரிக்க, பூமிதேவியும் மற்றவர்களும் சிவபெருமானிடம் முறையிட,  சிவன் எமனை இத்தலத்தில் தன் பாதத்தின் அடியில் குழந்தை உருவில் எழும்படி செய்தாரம். முதலில் இவரை தரிசித்துவிட்டு, கைகால்கழுவிட்டு  பின்னர்தான்  மூலவரை தரிசிக்க வேண்டுமாம்.

திருப்பைஞ்ஞிலி ஞீலிவனேஸ்வரர் ஆலயத்தில் நவக்கிரகங்களுக்கு தனி சந்நிதி இல்லை. இராவணன் வாயில் எனப்படும் இரண்டாவது கோபுரத்தின் வழியாக சுவாமி சந்நிதி செல்ல ஒன்பது படிக்கட்டுகள் இறங்கி செல்ல வேண்டும். இந்த படிகளே நவக்கிரங்களாம். சுவாமி சந்நிதிக்கு முன்னுள்ள நந்தியின் அருகே ஒன்பது குழிகள் உள்ளன. அதையும் நவக்கிரகங்கள் ஆக எண்ணி வணங்குகின்றனர்.

கோபுரத்தின் உள்ளே!

ஸ்தல விருட்சம் - கல்வாழை