பிரெஞ்ச் அதிபர் ஊரை.

 #அதிபர்இம்மானுவேல்_மக்ரோன் அவர்கள் ஆற்றிய அதிரடி உரையின் தமிழாக்கம் 

அன்பார்ந்த நாட்டு மக்களே,

நேற்று அக்டோபர் 17 சனிக்கிழமை, பிரான்சின் பெருநகரங்கள் முதல் கடல் கடந்த ஆளுகைப் பகுதிகள் (outre-mer) வரை நாம் கண்ட காட்சிகள் அதிர்ச்சியளிக்கின்றன. தீவிர இடதுசாரிக் குழுக்களும், சட்டவிரோத வன்முறையாளர்களும் இணைந்து நம் நகரங்களில் ஈவிரக்கமற்ற வன்முறையைக் கட்டவிழ்த்து விட்டுள்ளனர்.

கடைகள் சூறையாடப்பட்டுள்ளன. லிமோஜ் (Limoges) நகர சபை தீக்கிரையாக்கப்பட்டுள்ளது. லியோனில் (Lyon) சுற்றுலா அலுவலகம் தாக்கப்பட்டுள்ளது. மார்சே (Marseille) நகர சபைக்குள் அத்துமீறி நுழைந்துள்ளனர். போர்டோ (Bordeaux) காவல் அதிகாரி இல்லம் தாக்கப்பட்டு, பெருமளவு சேதம் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த வன்முறைத் தாக்குதல்களில் நூற்றுக்கணக்கான காவல் துறையினரும், துணை ராணுவப் படையினரும் காயமடைந்துள்ளனர்.

இந்தக் காட்சிகளைப் பார்த்ததும் "இந்த மக்கள் பிரான்ஸ் நாட்டிற்கு எப்படி இதைச் செய்ய முடிகிறது?" என்று நாம் ஒவ்வொருவரும் திகைத்துப் போனோம். இந்தக் குற்றச் செயல்களுக்கு எந்தக் காரணமும் இல்லை, எந்த நியாயமும் இல்லை, எந்த மன்னிப்பும் இல்லை. நம் நகரங்களின் வீதிகள் இவ்வாறு குப்பையாகவும், உடைந்த கண்ணாடிகளுடனும் கிடப்பதைப் பார்ப்பது அவமானமாகவும், நெஞ்சை உலுக்குவதாகவும் உள்ளது. இந்த வேளையில், நாட்டைக் காக்கப் போராடிய காவல் துறை மற்றும் பாதுகாப்புப் படையினருக்கு தேசத்தின் சார்பாக நான் எனது முழுமையான ஆதரவையும் நன்றியையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். அவர்கள் உறுதியுடன் நின்று நிலைமையைக் கையாண்டுள்ளார்கள்.

நியாயமான கோரிக்கைகளும், நியாயமற்ற வன்முறையும்

வாழ்க்கைச் செலவுகள் மற்றும் எரிபொருள் விலையேற்றம் குறித்துப் போராடிய மக்களின் நியாயமான கோரிக்கைகளை, வன்முறையில் ஈடுபட்டுப் பொருட்களைச் சூறையாடியவர்களுடன் நாம் ஒருபோதும் குழப்பிக் கொள்ளக் கூடாது. வளைகுடா நாடுகளில் நிலவும் போர்ச் சூழலால் ஏற்பட்டுள்ள எரிபொருள் நெருக்கடியை ஐரோப்பாவில் உள்ள பல நாடுகளும் எதிர்கொள்கின்றன. இதற்காக எரிவாயு மற்றும் எரிபொருள் விநியோகத்தை உறுதிசெய்ய நான் பல சர்வதேச நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகிறேன்; வளைகுடா நாடுகளுடனான அடுத்தகட்டப் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு நாளையும் நான் செல்லவுள்ளேன். விலைவாசி உயர்வைக் கட்டுப்படுத்த பிரதமரும், அரசும் அதிகபட்ச முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வருகிறார்கள். மக்களுக்கு உறுதியான முடிவுகள் தேவை என்பதை நான் அறிவேன். அதற்கான எங்கள் உழைப்பு தொடரும்.

ஆனால், வன்முறையில் ஈடுபடுபவர்களை நாம் ஒருபோதும் சகித்துக்கொள்ள மாட்டோம். மக்கள் கோரிக்கைகளைக் காதுகொடுத்துக் கேட்பதற்கும், பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதற்கும் அர்த்தம் - அரசு பலவீனமாக இருக்கிறது என்றோ, குற்றவாளிகள் தப்பித்துக் கொள்ளலாம் என்றோ அர்த்தமல்ல!

இன்னும் ஆறு மாதங்களில் அதிபர் தேர்தல் வரவுள்ள நிலையில், நாட்டைச் சீர்குலைத்து, வன்முறையைத் தூண்டி, ஜனநாயக விவாதங்களைத் திருட நினைக்கும் கும்பல்களின் சூழ்ச்சிகளை நாம் அனுமதிக்கக் கூடாது. ஜனநாயகத்தின் எதிர்கால விவாதங்கள் கூட்டங்களிலும், தொலைக்காட்சிகளிலும், அமைதியான ஊர்வலங்களிலும் நடைபெற வேண்டுமே தவிர, வீதிகளில் வன்முறையின் மூலமாக அல்ல!

மாணவர்களின் எதிர்காலமும், அரசின் நடவடிக்கைகளும்

பள்ளி மற்றும் கல்லூரி மாணவர்களின் மனக்கிடக்கைகளை நான் உணர்கிறேன். எதிர்காலம் குறித்த அவர்களின் பயம் நியாயமானது. கடந்த 10 ஆண்டுகளாக மாணவர்களின் கல்வி மற்றும் எதிர்காலம் குறித்துப் பல்வேறு முயற்சிகளை எடுத்து வருகிறேன். அவர்களின் கருத்துக்கள் எந்தவொரு முன்முடிவும் இல்லாமல் கேட்கப்பட வேண்டும். கல்வி அமைச்சர் இது தொடர்பாக மாணவர்களின் குறைகளைக் கேட்க ஒரு தளத்தை (Platform) உருவாக்கியுள்ளார்; அதில் இதுவரை ஒரு லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட கருத்துக்கள் பெறப்பட்டுள்ளன. இதன் மூலம் இளைஞர்களுக்கான சிறந்த தீர்வுகள் உருவாக்கப்படும்.

அடுத்தகட்டத் தீர்வுகள்: எனது தெளிவான நிலைப்பாடு

இந்தச் சவால்களை எதிர்கொள்ள நான் மூன்று முக்கிய வழிமுறைகளை முன்னெடுக்கிறேன்:

பாதுகாப்பை உறுதி செய்தல்: நகரங்கள், வணிக நிறுவனங்கள் மற்றும் பொதுக் கட்டிடங்களைப் பாதுகாக்க மாவட்ட ஆட்சியர்களும் மேயர்களும் இணைந்து செயல்படுவார்கள். தேவைப்பட்டால் மக்கள் கூடுவதற்கான தடையுத்தரவுகளைப் பிறப்பித்து, பாதுகாப்பை உறுதி செய்வார்கள்.

அரசியல் மற்றும் தொழிற்சங்கங்களின் பொறுப்பு: அமைதியைக் குலைக்கும் எந்தவொரு வன்முறையையும் அரசியல் கட்சிகளும் தொழிற்சங்கங்களும் எந்தவிதத் தயக்கமும் இன்றி கண்டிக்க வேண்டும். பொறுப்பான முறையில் அவர்கள் செயல்படுவதை உறுதிசெய்யப் பிரதமர் விரைவில் அனைவரையும் அழைத்துப் பேசுவார்.

கூட்டுத் தீர்வுகள்: இளைஞர்களின் எதிர்காலத்தைக் கட்டமைக்க, மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள், மக்கள் பிரதிநிதிகள் மற்றும் தொழிற்சங்கங்களை உள்ளடக்கிய கூட்டங்கள் இந்த வாரமே நடைபெறும்.

குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படுவார்கள்

நமது காவலர்கள் முன் எப்போதும் இல்லாத வகையில் வரலாறு காணாத வன்முறையை எதிர்கொண்டுள்ளனர். உளவுத்துறையும் காவல்துறையும் இனி இதுபோன்று நிகழாமல் தடுக்கத் தேவையான அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் எடுக்க உத்தரவிட்டுள்ளேன். தவறு செய்தவர்கள் மீதான விசாரணைகளை உடனடியாகத் தொடங்கி, குற்றவாளிகளுக்குத் தகுந்த தண்டனை வழங்குமாறு நீதித்துறைக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது.

பொதுச் சொத்துக்களைச் சேதப்படுத்தியவர்கள் அதற்கான விலையைக் கொடுத்தே ஆக வேண்டும்; கடைகளைச் சூறையாடியவர்கள் அதற்கான இழப்பீட்டை வழங்க வேண்டும்; ஒட்டுமொத்த குடியரசு அமைப்பையே வீழ்த்த நினைத்தவர்கள் இதற்குக் கட்டாயம் பதிலளிக்க நேரிடும்.

பாதிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு வியாபாரிக்கும், மேயர்களுக்கும் அரசின் ஆதரவு எப்போதும் உண்டு. சூறையாடலால் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை இழந்தவர்களுக்கு உதவ, பிரதமர் தலைமையில் ஒரு சிறப்புக் குழு (Cellule de crise) நாளை முதல் செயல்படும்.

வன்முறைக்கு நாம் ஒருபோதும் இடமளிக்க மாட்டோம். நமக்குத் தேவை ஒற்றுமை, அமைதி மற்றும் பரஸ்பர மரியாதை!

நன்றி.

ஐரோப்பிய கரப்பான்கள்

பிரான்சில் தற்போது நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பது வெறும் போராட்டம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு தேசத்தின் தற்கொலை.

இது எரிபொருள் விலை உயர்வு, உணவுப் பொருட்களின் விலை ஏற்றம், பள்ளிகளில் ஆசிரியர் பற்றாக்குறை மற்றும் வகுப்பறைகளில் இட நெருக்கடி போன்ற சிறிய பிரச்சினைகளுடன் தொடங்கியது. இத்தகைய குறைகளை முன்வைத்தே மாணவர்கள், தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் 'மஞ்சள் சீருடை' (Yellow Vest) போராட்டக்காரர்கள் வீதிகளில் இறங்கினர்.

ஆனால், மூன்றாவது நாளே போராட்டத்தின் தன்மை முற்றிலும் மாறியது. ஆரம்பத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட கோரிக்கைகள் மறைந்து, வன்முறையும், கொள்ளையும், தீவைப்புச் சம்பவங்களும் மட்டுமே எஞ்சின.

CGT தொழிற்சங்கத்தின் தகவல்படி, சனிக்கிழமை அன்று மட்டும் பிரான்ஸ் முழுவதும் 5 லட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் வீதிகளில் இறங்கினர். பாரிஸ், மார்சேய், லியோன்,லில், நைஸ், துலூஸ், போர்டோ, நான்டெஸ் மற்றும் ஸ்ட்ராஸ்பர்க் ஆகிய ஒன்பது முக்கிய நகரங்களில் கடைகள் சூறையாடப்பட்டன.

ஆப்பிள் (Apple) மற்றும் லூயிஸ் உய்ட்டன் (Louis Vuitton) போன்ற நிறுவனங்களின் விற்பனையகங்கள் கூட கொள்ளையடிக்கப்பட்டன. வீதிகளில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த கார்களுக்குத் தீ வைக்கப்பட்டது. காவல்துறையினருடன் கடுமையான மோதல்கள் ஏற்பட்டன; ஒரு சம்பவத்தில், ஒரு நபரின் கை வெடித்துச் சிதறியது.

மத்திய பிரான்சில் உள்ள லிமோஜஸ் (Limoges) நகரில் மிகப்பெரிய இழப்பு ஏற்பட்டது. அங்குள்ள நகர மண்டபம் (Town Hall) - இரண்டு உலகப் போர்களைக் கடந்து நின்ற 143 ஆண்டுகள் பழமையான வரலாற்றுச் சின்னம் - முகமூடி அணிந்த ஒரு கும்பலால் தாக்கப்பட்டு, தீவைத்துக் கொளுத்தப்பட்டது. சில மணிநேரங்களிலேயே, 43 மீட்டர் உயரமான கடிகாரக் கோபுரம் உட்பட அந்த முழு கட்டிடமும் இடிந்து விழுந்தது. பிரெஞ்சு மக்களுக்கு இது வெறும் கட்டிடம் மட்டுமல்ல; இது அவர்களின் வரலாறு, அவர்களின் வேர்கள். அதுதான் இன்று சாம்பலாகிப் போயுள்ளது.

இதற்கு யார் காரணம் என்று ஆராய்ந்தால், ஒரு உண்மை தெளிவாகிறது: அவர்கள் கையில் ஏந்தியிருந்தது பிரான்சின் தேசியக் கொடியை அல்ல; மாறாக பாலஸ்தீனம், அல்ஜீரியா மற்றும் மொராக்கோ நாடுகளின் கொடிகளைத்தான். வீதிகளில் அரங்கேறிய இந்த குழப்பங்கள், இடதுசாரி அமைப்புகளுக்கும் இஸ்லாமிய குடியேறிகளுக்கும் இடையிலான கூட்டணியின் விளைவாகும். இதுதான் ஐரோப்பாவை இன்று அரித்துக்கொண்டிருக்கும் "இடதுசாரி-இஸ்லாமிய வைரஸ்" (Left-Islamist virus) ஆகும்.

இது ஒரே நாளில் நடந்துவிடவில்லை; பல தசாப்தங்களாக பிரான்ஸ் செய்த தவறுகளின் விளைவே இது. சார்லஸ் டி கோல் மற்றும் மித்தரான் உள்ளிட்ட பல்வேறு தலைவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில், ஆப்பிரிக்கா மற்றும் அரபு நாடுகளில் இருந்த முன்னாள் காலனித்துவ நாடுகளிலிருந்து மக்கள் எவ்விதக் கட்டுப்பாடும் இன்றி குடியேறிகளாக அழைத்து வரப்பட்டனர். தாராளவாதம் மற்றும் மனித உரிமைகள் என்ற பெயரில், அனைவருக்கும் குடியுரிமை வழங்கப்பட்டது. இன்று, பாரிஸின் பல வீதிகளிலும்—மார்சேய் (Marseille) மற்றும் லீல் (Lille) போன்ற நகரங்களிலும்—சொந்த பிரெஞ்சு மக்கள் சிறுபான்மையினராக மாறிவிட்டனர். அவர்கள் தங்கள் சொந்த நாட்டிலேயே அந்நியர்களாகிவிட்டனர்.

பிரான்ஸ் என்பது ஒரு தொடக்கம் மட்டுமே. பிரிட்டன் ஏற்கனவே சரிந்துவிட்டது. இத்தாலியில், மிலன் நகரில் நடைபெற்ற "நோ மெலோனி டே" (No Meloni Day) போராட்டத்தின் போது, ​​ஐந்து காவல்துறை அதிகாரிகள் காயமடைந்தனர்; போலோக்னாவிலும் (Bologna) இதேபோன்ற கலவரங்கள் வெடித்துள்ளன. நாளை, ஜெர்மனி, நெதர்லாந்து மற்றும் பெல்ஜியம் என—ஒவ்வொன்றாக, ஒட்டுமொத்த மேற்கு ஐரோப்பாவும் இந்த நெருப்பில் சிக்கி எரியக்கூடும்.

இன்று நார்வேயில் வசிக்கும் ஒரு சட்டப்பூர்வ குடியேறியவர் கூட, "நான் இந்த நாட்டின் சட்டங்களை மதிக்கிறேன், இத்தகைய நிகழ்வுகள் இங்கே நடக்கக்கூடாது" என்று கூறுகிறார். ஆனால், சட்டவிரோத குடியேற்றத்தின் மூலம் வந்தவர்களிடம் அத்தகைய மரியாதை இல்லை.

இதேபோன்ற ஒரு 'கருவித்தொகுப்பு' (toolkit) இந்தியாவிலும்—குறிப்பாக டெல்லியில்—செயல்படுத்த முயற்சி செய்யப்பட்டது.

"பள்ளிகளைச் சீரமைப்போம்" (School Theek Karo) என்ற முழக்கத்துடன் போராட்டக்காரர்கள் பள்ளிகளுக்குள் நுழைந்ததும் இதே 'கருவித்தொகுப்பின்' ஒரு பகுதிதான். பிரான்சில் காணப்பட்ட அதே பாணியிலான பதாகைகள், அதே முழக்கங்கள்—அதாவது, பிரான்சில் நாம் கண்ட அதே 'இடதுசாரி-இஸ்லாமிய' (Left-Islamist) கூட்டணிதான் இங்கேயும் செயல்பட்டது. அப்படியிருக்க, இங்கே அது ஏன் தோல்வியடைந்தது?

இதற்கு இரண்டு காரணங்கள் உள்ளன. முதலாவதாக, வெளிநாட்டு சக்திகளால் தூண்டிவிடப்பட்ட இந்தப் 'போராட்டங்களை' அரசாங்கம் மிகுந்த முதிர்ச்சியுடன் கையாண்டது. அவர்கள் எந்தவிதமான தூண்டுதல்களுக்கும் அடிபணியவில்லை, அவசரநிலையை அறிவிக்கும் சூழலுக்கும் செல்லவில்லை. எதிர்க்கட்சிகள் சில 'பலியாடுகளை' அல்லது 'தியாகிகளை' எதிர்பார்த்தன—ஆனால் அவர்களுக்கு அது கிடைக்கவில்லை. இரண்டாவதாக, இங்கிருந்த சமூகம் விழிப்புணர்வுடன் இருந்தது. அரசாங்கம் மட்டுமல்லாமல், சாதாரண பெற்றோர்களும் தேசியவாத அமைப்புகளும் பள்ளிகளைப் பாதுகாக்க வீதிகளில் இறங்கினர்.

1989-ல் தியனன்மென் சதுக்கத்தில் சீனா கடுமையான நடவடிக்கைகளை எடுக்காமல் இருந்திருந்தால், இன்று அந்த நாடே இருந்திருக்காது என்று சொல்லப்படுவது போல, டெல்லி பாரிஸ் போல மாறாமல் தப்பித்ததற்கு, மக்கள் தாங்களாகவே முன்வந்து எதிர்த்து நின்றதே முக்கிய காரணம்.

இங்கிருந்துதான், நம் கேரளாவில் உள்ள 'ஊடகக் கூலி எழுத்தாளர்களின்' (media hacks) இரட்டை வேடங்கள் வெளிப்படுகின்றன. பிரான்சில் கடைகள் எரிக்கப்படும்போது, ​​"காவல்துறையினர் கலவரக்காரர்களை ஒடுக்கிவிட்டனர்" என்று அவர்கள் செய்தி வெளியிடுகிறார்கள். இருப்பினும், டெல்லியில் இதே போன்ற கலவரங்கள் அரங்கேறும்போது, ​​அவர்கள் அதை "மாணவர்களின் மக்கள் எழுச்சி" என்று முத்திரை குத்தி, அதன் தீவிரத்தைக் குறைத்துக் காட்டுகிறார்கள். *மாத்ருபூமி*, *மனோரமா* மற்றும் *ஏசியானெட்* உள்ளிட்ட ஊடகங்கள், டெல்லியில் வீசப்படும் ஒவ்வொரு கல்லையும் நியாயப்படுத்துவதில் ஒன்றையொன்று மிஞ்சும் வகையில் செயல்படுகின்றன. ஐரோப்பாவில் பணம் சம்பாதித்து, அமெரிக்கக் குடியுரிமையைப் பெற்று, பின்னர் இங்கு வந்து மேடைப் பேச்சுகளை நிகழ்த்திவிட்டு, குழப்பத்தை மட்டும் விதைத்துவிட்டுத் திரும்பிச் செல்பவர்களுக்கு எந்த இழப்பும் ஏற்படப்போவதில்லை. ஆனால், இழப்பைச் சந்திக்கப்போவது நாம்தான். இன்று பிரான்சில் எரிந்துகொண்டிருப்பது வெறும் கட்டிடங்கள் மட்டுமல்ல; அது தாராளவாதத்தின் (liberalism) தவறான சித்தாந்தமே ஆகும். இந்தத் தீ நாளை நம் தெருக்களுக்கும் பரவாமல் இருக்க நாம் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்.

As Donald said, the route is not School , but illegal immigrants from Mullah countries. The very purpose of  riots is radicalise  the entire europe.  Blood thirsty people.

#FranceIsBurning #EuropeUnderSiege #DelhiToolkitExposed #LeftIslamistNexus

 Thanks:  DrAsha ullas , Kerala 

ஸ்டார்லிங்க் சதி

காலம் காலமாக, ஒரு பக்கம USSR , இன்னொரு பக்கம் அமெரிக்கா என ஒப்பேற்றிக் கொண்டிருந்த காங்கிரஸ் காலம் முடிந்து, மோடி காலம் துவங்கிய பின், தனக்கு என ஒரு கொள்கை, தனக்கு என ஒரு பொருளாதாரம், தனக்கு என ஒரு செல்வாக்கு என மெல்ல நகர்ந்து செல்கிறது இந்தியா.  இது பொறுகாத அமெரிக்கா, அடிமைகளுக்கு என தனிக் கொள்கை எப்படி இருக்கலாம் என ஆவேசம் கொண்டிருக்கிறது.

எலான் மஸ்க் என்ன ட்வீட் செய்தார் என்பது அனைவருக்கும் தெரியும், ராகுல் காந்தி அதில் தலையிட்டு அதை வரவேற்றார், பின்னர் மஸ்க் மீண்டும் அம்பானியை இந்தியாவின் பிரதமராகக் கேலி செய்து ட்வீட் செய்தார்.

பாதுகாப்பு அனுமதி இல்லாமல் பல மாதங்களாக இந்தியாவில் அவரது ஸ்டார்லிங்க் முடக்கப்பட்டுள்ளது என்று பலர் சுட்டிக்காட்டியது உண்மைதான். ஆனால், இந்த திடீர் ஆத்திரமூட்டல்களுக்குப் பின்னால் யாரும் குறிப்பிடாத மற்றொரு காரணம் உள்ளது. உண்மையில், அதுதான் மஸ்க் இப்போது களத்தில் இருப்பதற்குக் காரணம்.  

சரியாக பத்து நாட்களுக்கு முன்பு, அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் நிர்வாகத்தில் "புராஜெக்ட் மெரிடியன்" திட்டத்தின் இணைத் தலைவராக எலான் மஸ்க் நியமிக்கப்பட்டார்.

இந்த முறை, போரின் எதிர்காலத்தை ஆய்வு செய்யும் பென்டகனின் புதிய முயற்சியான புராஜெக்ட் மெரிடியனின் இணை இயக்குநராக அவர் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

அமெரிக்க பாதுகாப்புச் செயலாளர் பீட் ஹெக்செத், செப்டம்பர் 30, 2026 அன்று குவாண்டிகோ மரைன் கார்ப்ஸ் தளத்தில் தனது 'ஸ்டேட் ஆஃப் தி ஃபோர்ஸ்' உரையில் இந்த அறிவிப்பை வெளியிட்டார்.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு மஸ்க் பதவியேற்றார். அதற்கு முந்தைய நாள் அவர் டிரம்பை நேரில் சந்தித்திருந்தார். இதற்கு அடுத்த நாள், அவரது இந்திய எதிர்ப்பு ட்வீட்கள் தொடங்கின.

இதில் ஒரு மர்மம் இல்லையா?

ஆம். ஏனென்றால், இந்தியாவில் உள்ள மோடி அரசு இப்போது அமெரிக்க நிர்வாகத்திற்கு ஒரு பெரும் தலைவலியாக இருக்கிறது. இந்தியாவின் விவசாய சந்தையில் தங்கள் பயிர்களை விற்பனை செய்வதற்கு மோடி தடை விதிப்பது, வர்த்தக ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட மறுப்பது, ரஷ்யாவிடமிருந்து எண்ணெய் வாங்குவது, FCRA திருத்தங்களை அமல்படுத்தத் தயாராவது, BRICS நாடுகளின் குழு, டாலர் இல்லாமல் பல நாடுகளுடன் இந்தியா செய்யும் வர்த்தகம், இந்தியாவின் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் அமெரிக்க ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்ட உதவும் ஸ்டார்லிங்க் செயற்கைக்கோள் வலையமைப்பு எனப் பல விஷயங்களில் மோடியைத் தன் பக்கம் கொண்டுவர முடியவில்லை என்பதால் டிரம்ப் அதிருப்தியில் இருக்கிறார்.

"மோடி வெளியேற வேண்டும்" என்பது சிஐஏ-வுக்கு டிரம்ப் இட்ட கடுமையான உத்தரவு. ஃபோர்டு அறக்கட்டளையால் மேடையேற்றப்பட்ட அரவிந்த் கெஜ்ரிவாலும், அதே அமெரிக்க உளவு நிறுவனமும், பப்பு காந்தி உட்பட அதன் துணைப் பொருட்களும் இப்போது தெருக்களில் ஒன்றாகக் கிடந்து வேதனையில் துடித்துக் கொண்டிருப்பதற்கான காரணம் எங்கிருந்து வருகிறது என்றே தெரியவில்லை.

இந்தியாவில் தற்போது நிலவும் அமைதியின்மையைத் தூண்டிவிடும் பணியை ட்ரம்ப் இப்போது மஸ்க்கிடம் ஒப்படைத்துள்ளார். இந்த ட்வீட்கள், அவருடைய வணிக நலன்கள் மட்டுமே அவருடையவை அல்ல என்பதைக் காட்டுகின்றன. இல்லையென்றால், நல்ல தொழிலதிபர்கள் தங்கள் எதிரிகளை வெறுப்பதோடு நிறுத்திக்கொள்ள மாட்டார்கள், அல்லவா?

இப்போது மெரிடியன் திட்டம் என்றால் என்ன என்று தெரிந்துகொள்வோம்:

எதிர்காலப் போர்க்களங்கள் எப்படி இருக்கும் என்பதைக் கணிப்பதும், அதற்குத் தேவையான தொழில்நுட்பங்களையும் ஆயுதங்களையும் கண்டறிவதுமே இத்திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கமாகும். பூமிக்கடியில் இருந்து விண்வெளி (சிலுனார் பகுதி) வரையிலான அனைத்துப் போர்க்களங்களும் ஆய்வு செய்யப்படும்.

செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), தன்னாட்சி அமைப்புகள், ரோபாட்டிக்ஸ், திசைசார் ஆற்றல் மற்றும் உயிரித் தொழில்நுட்பம் போன்ற துறைகளில் உள்ள சாத்தியக்கூறுகளை மதிப்பிடுவதும், அமெரிக்க இராணுவத்திற்குத் தேவையான திறன்களைப் பரிந்துரைப்பதும் இதன் நோக்கமாகும்.

இத்திட்டத்திற்கு 120 நாட்கள் காலக்கெடு உள்ளது. கண்டறிதல்களும் பரிந்துரைகளும் ஜனவரி 28, 2027-க்குள் சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும். இதில், பொதுமக்களுக்குக் கிடைக்கும் வகைப்படுத்தப்படாத அறிக்கை மற்றும் இரகசிய வகைப்படுத்தப்பட்ட இணைப்பு ஆகியவை அடங்கும் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

எலான் மஸ்க், ஜனவரி 2025 முதல் மே மாத இறுதி வரை டிரம்ப் நிர்வாகத்தில் அரசாங்க செயல்திறன் துறையின் (DOGE) தலைவராக இருந்தார். பின்னர், டிரம்புடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாட்டின் காரணமாக அவர் ராஜினாமா செய்தார். அதன்பிறகு, மஸ்க் ஒரு அரசு சார்ந்த பதவிக்குத் திரும்புவது இதுவே முதல் முறையாகும்.

இது ஒரு முழுநேர அரசுப் பணி அல்ல. இது தொழில்நுட்பம் மற்றும் எதிர்காலப் போர்த் திறன்கள் குறித்த ஒரு ஆலோசனைப் பணியாகும். இருப்பினும், உலகின் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க தொழில் அதிபர்களில் ஒருவரான மஸ்க், பென்டகனின் எதிர்காலத் திட்டமிடலில் நேரடிப் பங்கு வகிக்கத் தயாராகி வருகிறார்.

அதாவது, அமெரிக்க இராணுவத்தின் தொழில்நுட்ப ஆலோசகரான அவரை, இந்தியாவின் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறைகள், வங்கித் துறைகள் மற்றும் பிற அனைத்து இராணுவ மற்றும் இராணுவமல்லாத ரகசியங்களையும் தன் கைகளில் ஒப்படைக்குமாறு ராகுல் காந்தி வரவேற்றார்.

கண்கள் இருக்கும்போது ஒரு கண்ணின் விலை தெரிவதில்லை என்பார்கள். அதுபோலவே, நரேந்திர மோடி போன்ற ஒரு தன்னலமற்ற சேவகர், நம்மைச் சூழ்ந்துள்ள எதிரிகளிடமிருந்து இந்த நாட்டையும் நம்மையும் எவ்வாறு பாதுகாக்கிறார் என்பதை நாம் இப்போது உணர முடியாமல் போகலாம். நாளை இதுபோன்ற தந்திரங்களால் அந்த அக்கறை தொலைந்து போனால், நாம் அதை உணர்ந்து புரிந்துகொண்டாலும் கூட, அதனால் எந்தப் பயனும் இல்லை.

#பகிர்வு

கரப்பான்களும் தாய்க்கரப்பான்களும்

சர்வதேச ராட்சசக் கம்பெனிகள், தங்களுக்குக் கொள்ளை லாபம் கிடைக்கவில்லை என்றாலோ அல்லது தங்களின் கொள்ளையை யாராவது தடுக்க நினைத்தாலோ, அவர்களை ஒழித்துக்கட்டவும், அந்த நாட்டை உடைக்கவும், அப்படிப்பட்ட அரசாங்கத்தைக் கவிழ்க்கவும், தேசத்தை ரத்தக்களறியாக்கவும் சற்றும் தயங்காத ரத்தம் குடிக்கும் காட்டேரிகள்.

​வெனிசுவேலா நாட்டின் தேர்தல்கள் சரியில்லை என ஈலான் மஸ்க் எக்ஸ் (ட்விட்டர்) தளத்தில் பேசத் தொடங்கினான். அவனைத் தொடர்ந்து அந்நாட்டுத் தேர்தல்கள் பற்றியும், அந்நாட்டின் அதிபர் பற்றியும் தவறான கருத்துகளைப் பரப்பிக்கொண்டே இருந்தான்.

​நம் ஊர் கரப்பான் பூச்சிகள் மாதிரி, அங்கேயும் சில பூச்சிகள் கலவரம் செய்தன.

​தொடர்ந்து, அமெரிக்கப் படைகள் அங்கே நுழைந்து ஆட்சி மாற்றம் நடந்தது. இப்போது அங்கே அமெரிக்காவின் எடுபிடி அரசாங்கம் நடைபெறுகிறது.

​அதே கிராதக மஸ்க், இப்போது இந்தியத் தொழிலதிபர்களைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கியுள்ளான். அதற்குப் 'பப்பு' ஒத்து ஊதுகிறான். அதை மீண்டும் ஈலான் மஸ்க் மறுட்வீட் செய்கிறான்.

​அவர்களுக்கு என்ன வேண்டும்?

​அவர்கள் விரும்புவது ஆட்சி மாற்றம்! பிரதமர் மோடி பதவி விலக வேண்டும்; 'பப்பு'வை அரியணையில் அமர வைக்க வேண்டும்; இந்தியா அமெரிக்காவின் ஆளுமைக்குள் அடங்க வேண்டும். கட்டுப்பாடின்றி இந்தியச் சந்தையைக் கைப்பற்றி, முடிந்தவரை இந்தியாவைக் கொள்ளையடித்து, அதை அமெரிக்காவிற்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.

​பேராசை கொண்ட எலன் மஸ்க், இந்தியா பற்றிச் சர்ச்சைக்குரிய கருத்துகளைத் தெரிவிப்பது இது முதன்முறையல்ல. அவனின் ஒரே விருப்பம், உலகின் எல்லா நாட்டுச் சந்தைகளையும் கைப்பற்றுவதுதான்.

​மிகப்பெரிய சந்தைகளான இந்தியாவும் சீனாவும் அவனுக்குப் பெரிய சவாலாக உள்ளன.

​சீனா தன் நாட்டு மக்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் நாடு; அவர்களது தொழில்வாய்ப்பை உறுதி செய்யும் நாடு.

​இதனால் அவனுக்கு அங்கே அனுமதி இல்லை. இந்தியாவும் அதையே பின்பற்ற முயல்கிறது. அதற்காகத்தான் பிரதமர் மோடி நாடு நாடாகச் சென்று, இந்தியாவின் உலகளாவிய நிலையை உறுதிப்படுத்துகிறார்.

​என்ன செய்வது? 70 ஆண்டுகளாக நேரு குடும்பம் நாட்டைச் சீரழித்து வைத்துள்ளது.

​எலன் மஸ்க் இந்தியாவின் கார் சந்தையைக் குறிவைத்தான். நமது தேசத்தின் கார் சந்தை மிகவும் பெரியது. அதை எலன் மஸ்க் அள்ள முயன்றபோது, மோடி அரசு தடுத்தது. விட்டுவிட்டால் அவன், இந்தியாவின் மஹிந்திரா உள்ளிட்ட பெரும் நிறுவனங்களை விழுங்கிவிடுவான்.

​இதன் காரணமாகவே, எலன் மஸ்க்கின் டெஸ்லா காருக்கு இந்தியா அனுமதி அளிக்கவில்லை.

​இதனால் கடுப்பாகித் திரும்பிச் சென்ற மஸ்க், இப்போது இந்தியாவின் இணையதள சேவை மற்றும் செயற்கைக்கோள் சேவையான ஸ்டார்லிங்க் (Starlink) குறித்து மறுபடியும் சர்ச்சை செய்கிறான்.

​"இந்தியாவில் தன்னால் மிகக் குறைந்த விலையில் சேவை செய்ய முடியும், இணையம் வழங்க முடியும்; ஆனால் மோடி அரசு தடுக்கிறது" என்று சினம் கொண்டு பாய்கிறான். இவன் பிற நாடுகளில் செய்த விஷமங்கள் உலகறிந்தவை.

​இதற்கு இந்திய அரசு முறைப்படி தன் கண்டனத்தைத் தெரிவித்துள்ளது.

​"உலகிலேயே இணையச் செலவு குறைந்த நாடு இந்தியா. அதுமட்டுமின்றி, இந்தியா சொந்தமாகச் செயற்கைக்கோள் வான்பலம் கொண்ட நாடு. எனவே, ஸ்டார்லிங்கை நம்ப வேண்டிய அவசியம் எங்களுக்கு இல்லை; எங்கள் நாட்டுச் சேவையை நாங்களே கவனித்துக் கொள்வோம்" எனத் தெளிவாகச் சொல்லிவிட்டது.

​இப்போது தன் கொள்ளை பிசினஸை உள்ளே நுழைக்க முடியவில்லையே என்ற ஆவேசத்தில் இருக்கிறான்.

​மோடி ஏன் அந்நியருக்கு வேப்பங்காயாக இருக்கிறார் என்பதும், இந்தியாவிற்கு அவர் ஏன் அவசியம் என்பதும் இப்போது விளங்கும்.

​அதனால்தான், கரப்பான் பூச்சிகளின் பின்னால் மறைந்துகொண்டு உலக முதலைகள் இயங்குகின்றன. கரப்பான்களைத் தூண்டிவிட்டு, பண உதவி செய்வதும் இத்தகைய முதலைகளே.

​கரப்பான்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் கருநாகங்களும் மலைப்பாம்புகளும் ஒவ்வொன்றாக வெளியே வர வேண்டும். கரப்பான்களையும், தாய்க் கரப்பானாகிய 'பப்பு'வையும் இயக்குபவர்கள் யார் என்பது வெளிச்சத்திற்கு வர வேண்டும்.

​நாட்டை நேசிப்பவர்கள் விழிப்புடன் செயலாற்ற வேண்டிய நேரம் இது!

# Elanmusk #Illumibatty #Anti Modi #CJP

லால் பகதூர் சாஸ்த்திரி

 அந்த மனிதன் அப்பழுக்கற்ற தேசபக்தன், சர்ச்சைக்கு அப்பாற்பட்ட அர்பணிப்பும் , தூய்மையும் தேசபற்றும் அவனுடையது

வடக்கே ஒரு காந்தி , தெற்கே ஒரு காலா காந்தி (காமராஜர்) என காலகாலமாக ஏமாற்றினார்கள், உண்மையில் வடக்கே ஒரு குள்ள லால்பகதூர் தெற்கே ஒரு வளர்ந்த லால் பகதூர் என்றுதான் இருந்திருக்க வேண்டும்

அவர் வாழ்க்கையும், அவர் மரணமும் ஏன் அவர் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியும் இந்த நாட்டிற்கானது.

லால் பகதூர் சாஸ்திரி. இந்திய வரலாற்றில் எளிமைக்கும் நாட்டுபற்றிற்கும் தியாகத்திற்கும் பெரும் எடுத்துகாட்டனா மனிதர்.

அவர் வாழ்வினை படித்தால் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடும், அந்த மனிதனை தேடிபிடித்து கட்டி அழ தோன்றும். அப்படி ஒரு வாழ்க்கை வாழ்ந்திருக்கின்றான் அந்த மாமனிதன்.

காமராஜர் போலவே அவரும் நம்ப முடியாத அதிசயம். அப்படியும் ஒரு மனிதன் வாழ்ந்திருக்கின்றான், ஆண்டிருக்கின்றான் என்பதில் நிச்சயம் கண்ணீரை துடைத்துவிட்டு பெருமை கொள்ளவேண்டும்.

அவர் பிறந்தது மகா ஏழ்மையான குடும்பம், ஆனாலும் கல்விக்காக போராடினார். கங்கையின் கிளைநதியினை நீந்தி கடந்தே பள்ளிக்கு சென்றார். புத்தகம் வாங்க பணமில்லா நிலையில் நண்பனின் புத்தகத்தை இரவல் வாங்கி அதையும் தெருவிளக்கில் படித்து வளர்ந்தவர்.

அந்த காட்சியினை கண்ட அவரின் ஆசிரியர் அவரை படிக்க வைத்தார். படித்து "சாஸ்திரி" பட்டம் வாங்கினார் லாஸ்பகதூர்.

சாஸ்திரி என்பது அவர் வாங்கிய பட்டம், குடும்ப பெயர் அல்ல, அவர் படித்து வாங்கிய பண்டித்துவ பெயர்

திலகரும் காந்தியும் அவரை அரசியலுக்கு உணர்ச்சியால் அழைக்கின்றார்கள். கதர் உடுத்தி காங்கிரஸ்காரர் ஆனார். கதரை விற்று சம்பாதித்த காசில்தான் தன் தங்கைக்கு திருமணம் செய்துவிட்டு போராட வந்தார்.

தேசத்தில் சுதேசி பற்றும் , அந்நிய பொருள் பகிஷ்கரிப்பு போராட்டமும் கடுமையாக நடந்த காலம் அது

அது ஒரு மணிகூண்டில் சுதந்திர கொடியேற்றும் போராட்டம், கடும் போலிஸ் நெருக்கடியிலும் தந்திரமாக அந்த கூண்டில் ஏறி கொடியேற்றுகின்றார் சாஸ்திரி, அங்கே மகளிர் அணியில் கொடிபிடித்த அந்த லலிதாமணி அதனை கண்டு மெய்சிலிர்த்து நிற்கின்றார்

.நாட்டுபற்றோரிடையே காதல் அந்த தருணத்தில் உருவானது, அவரை திருமணமும் செய்தார் சாஸ்திரி

ஆம், அது அழகு, அந்தஸ்து, பணம்,, கவுரவம் பார்த்து வந்த காதல் அல்ல. நாட்டுபற்று எனும் தேசிய உணர்வால் பொங்கிய பெரும் காதல். மிக மிக அபூர்வமான சுயநலமில்லா காதல்

கதரை தவிர வேறு ஆடை அணியமாட்டோம் ,, நாட்டை தவிர யாரையும் அதிகம் நேசிக்க மாட்டோம், நாட்டுக்காய் உயிர்கொடுக்க தயங்கமாட்டோம் எனும் சத்தியத்துடன் அந்த திருமணம் நடந்தது.

நம்புங்கள், அப்படியும் ஒரு திருமணம் நடந்தது, இப்படியும் தியாக சுடர்கள் இருந்திருக்கின்றன.

நாட்டுக்காக சிறையெல்லம் சென்றுவிட்டு பின் சுதந்திர இந்தியாவில் ரயில்வே மந்திரியாக அமர்ந்தார் சாஸ்திரி

அவர்தான் ரயில்வே மந்திரி, ஒருமுறை கூட ஏசி கோச்சிலோ, கூபேயிலோ அவர் பயணித்தவரில்லை, மக்களோடு மக்களாக அமர்ந்திருந்தார். 

ஒருமுறை அவர் சற்றுதாமதமாக வர ரயில் அவருக்காக நிறுத்தபட்டிருந்தது. ஆத்திரமுற்ற சாஸ்திரி என் தவறுக்காக‌ மொத்த மக்களையும் காக்க வைத்த அந்த ஸ்டேஷன் மாஸ்டரை சஸ்பெண்ட் செய்கின்றேன் என அறிவித்துவிட்டு பயணிகளிடம் மன்னிப்பு கேட்டுவிட்டு ரயிலில் ஏறினார்.

தன் உதவியாளர் கார் வாங்கியதை காண்கின்றார், என் சம்பளமே கார் வாங்க போதாது எனும்பொழுது நீ எப்படி வாங்க முடியும்? முறைகேடு செய்திருப்பாய் உனக்கு இனி என்னிடம் வேலை இல்லை என விரட்டிவிட்டவர் சாஸ்திரி.

அவர் பிரதமராக இருந்தபொழுது ஒரு பியட் கார் வாங்கினார், அவர் இறந்த பின் மாதாந்திர கட்டணம் செலுத்தமுடியாமல் அந்த கார் அவர் குடும்பத்தாரால் திருப்பி அனுப்பபட்டது.

அப்படியும் ஒரு பிரதமர் நம் நாட்டில் இருந்திருக்கின்றார், அவர் குடும்பமும் அப்படி இருந்திருக்கின்றது.

ஒருமுறை ரயிலில் வந்த அவர் அன்னை கேட்டார் "பகதூர், என்னை ரயிலில் எல்லோரும் மரியாதையாக நடத்தினார்கள், எனக்கு அச்சமாக இருக்கின்றது, உண்மையை சொல் நீ யார்? என்ன செய்கின்றாய்?"

அவர் அமைதியாய் சொன்னார் "ரயில்வே இலாகா மந்திரியாக பணி செய்கின்றேன்"

இப்படி ஒரு மனிதனை பார்க்க முடியுமா?

கல்லூரி விண்ணப்பம் சென்று வரிசையில் நின்று மயங்கி விழுகின்றான் அந்த இளைஞர், மயக்கம் தெளிவித்து கேட்கின்றார்கள், உன் முகவரி என்ன? அவன் சொன்னான் நான் லால்பகதூர் சாஸ்திரியின் மகன். அந்த கல்லூரி முதல்வரே கேட்கின்றார், ஒரு வார்த்தை சொன்னால் வீட்டுக்கே பாரம் அனுப்புவோமே?

அந்த இளைஞன் சொன்னான். என் தந்தையின் பெயருக்காக அப்படி நடந்தால் அவர் என்னை கல்லூரியில் சேர அனுமதிக்கவே மாட்டார்.

இவரை பற்றி நன்கு அறிந்த நேருவின் சகோதரி அவரின் இளைய மகனை சொந்த செலவில் லண்டனில் படிக்க வைத்தார். படித்து வந்த மகன் பெரிய கம்பெனியில் சேர்ந்தான். சந்தோஷமாக தந்தையிடன் விஷயத்தை சொன்னபொழுது கலங்கினார் சாஸ்திரி

"நீ படித்து வேலையில் சேர்ந்திருக்கின்றாய், ஆனால் உலகம் நானே உனக்கு உதவியதாக சொல்லும், இந்த வேலையினை விட்டுவிடு"

இப்படிபட்ட சாஸ்திரி ரயில்வே அமைச்சராக இருந்தபொழுதுதான் தமிழகத்தில் அரியலூர் ரயில் விபத்து நிகழ்ந்தது. அண்ணா கும்பல் ஆர்பரித்தது, கருணாநிதியோ"அரியலூர் அழகேசா நீ அண்டு நாங்கள் மாண்டது போதும்" என கடுமையாக முரசொலியில் சாடினார்.

ஆம் ஒரு உன்னதமான தேச பக்தனை திமுக எனும் மகா சுயநல கும்பல் இப்படித்தான் பாடாய் படுத்தியது.

அந்த விபத்துக்கு பொறுப்பேற்று பதவி விலகினார் சாஸ்திரி, நேரு எவ்வளவு சொல்லியும் கேட்கவில்லை. ஆனால் மற்ற பொறுப்புகளை தொடர்ந்தார்.

(காமராஜரை மட்டுமல்ல, லால் பகதூர் சாஸ்திரியினையே திமுக படுத்திய பாடு கொஞ்சமல்ல..)

இந்நிலையில் காஷ்மீரில் கலவரம் அதிகரித்தது, சாஸ்திரியினை அழைத்த நேரு நிலமையினை அறிந்துவர சொன்னார், ஆனால் தயங்கி நின்றார் சாஸ்திரி

காரணம், அவரிடம் குளிருக்கு அணியும் ஆடை இல்லை. இதனை அறிந்த நேரு ஆச்சரியபடவில்லை, சாஸ்திரியின் குணம் அவருக்கு தெரியும். தன் குளிர் ஆடையினை கொடுத்தார், அது பழையது என்றெல்லாம் யோசிக்காமல் பெற்று கொண்ட சாஸ்திரி பின் தன் உருவுக்கு ஏற்றது போல் வெட்டி தைத்து கொண்டார்

குள்ளமான சாஸ்திரிக்கு அது நீளமாக இருந்தது, மனைவி அதனை வெட்டி தைத்து கொடுக்க காஷ்மீருகு கிளம்பினார் சாஸ்திரி

காமராஜர் பதவி விலகி கட்சிக்கு வழிகாட்டியதையொட்டி கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் அவ்வழி நடந்தார் சாஸ்திரி, அவர் பதவி விலகும் பொழுது சொன்னது இப்படித்தான்

"இருமுறை பதவி விலகியிருக்கின்றேன், அப்பொழுதெல்லாம் வறுமையினை சமாளிப்பது எப்படி என கற்றுகொண்டேன். இம்முறை அது கஷ்டமில்லை பாலும் காய்கறியும் கிடைத்துவிடுவதால் வாழ்வதில் சிரமமில்லை"

இப்படிபட்ட மனிதர்கள் இனி கிடைப்பார்களா?

அந்த மனிதன் கட்சிக்கு மகத்தான தொண்டாறறிய பொழுதுதுதான் நேருவின் மரணம் நிகழ்ந்தது, கட்சிக்கு அடுத்த தலைவர் யார் என்ற பேச்சு எழுந்தது.

காமராஜரை அமர சொன்னார்கள். நானும் சாஸ்திரியும் வேறல்ல. நான் இருந்தால் என்ன செய்வேனோ அதனையே சாஸ்திரியும் செய்வார் என சொல்லி வழிவிட்டார் காமராஜர்.

இதில் ஒரு விஷயம் சொல்ல வேண்டும், நேருவின் அமைச்சரவையில் பட்டேலுக்கு அடுத்த உறுதியான மனிதராக சாஸ்திரிதான் அறியபட்டார்

ஆனால் நேரு தன் நெருக்கமான நண்பனான அகம்பாவம் பிடித்த கிருஷ்ணமேனனை கொண்டாடினார், தன் உறவினரான கவுலை இந்திய படைக்கு தலமை தளபதியாக்கினார்

திம்மையா,, மானெக்சா போன்ற திறமையான தளபதிகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு தன் அடிபொடியான கவுலுக்கு ஜாலரா போட்ட தாப்பரை ராணுவ கட்டளை தளபதியாக்கினார்

சாஸ்திரி என்றொரு மனிதன் இருப்பதாகவோ, காமராஜர் என்றொரு நல்லவன் இருப்பதாகவோ நேருவுக்கு தோன்றவே இல்லை

சீன விவகாரத்தை கிருஷ்ணமேனனும் நேருவும்தான் கையாண்டார்களே தவிர சாஸ்திரிக்கும் காமராஜருக்கும் அவமானமே மிஞ்சியது

நல்லோர் மனதை புண்படுத்திவிட்டு, வீர தளபதிகளை புறக்கணித்துவிட்டு 1962ல் சீனாவுடன் மல்லுக்கு சென்ற நேரு பெரிய அடிவாங்கி திரும்பினார்

அது இந்திய தோல்வி அல்ல, நேருவுக்கும் கிருஷ்ண மேனனுக்கும் கிடைத்த படுதோல்வி, அவர்கள் அகம்பாவத்துக்கு விழுந்த அடி.

நேருவுக்கு பின்புதான் சாஸ்திரி எழும்ப முடிந்தது

ஜெய் கிசான் அதாவது உழவன் வாழ்க என்ற திட்டத்தை முன்னெடுத்து சென்றார் சாஸ்திரி, விவசாயத்திற்கு முன்னுரிமை கொடுக்கும் திட்டமது.

அந்த 1965 மகா குழப்பமான வருடம்.

1962ல் சீனாவிடம் பெரிய அடிவாங்கி நொறுங்கி போய் இருந்தது இந்தியா, பொருளாதாரம் ராணுவம் என எல்லாமும் தகர்ந்திருந்த நேரம்

உலக அரங்கில் அறியபட்ட நேருவும் இல்லை, நாடு மிகபெரிய இக்கட்டில் மாட்டியிருந்தது. எதிர்கட்சி என இருந்தவையும் சரியில்லை

கம்யூனிஸ்டுகளில் சிலர் சீன சார்பில் இருந்து திகிலூட்டினர், பாஜக அன்று ஜனசங்கம் என மிக சிறு அமைப்பாய் இருந்தது

நல்ல தலமையின்றி தேசம் தத்தளித்த காலமது

நேரு வேறு இறந்துவிட்டார், இப்பொழுதுதான் சீனாவிடம் இந்தியா அடிவாங்கியிருக்கின்றது, இப்பொழுது இருக்கும் சாஸ்த்திரி புதியவர். இப்பொழுது அடித்தால் இந்தியா அலறும் என யுத்தம் தொடங்கியது பாகிஸ்தான். அதற்கு உலக நாடுகளின் ஒத்துழைப்பும் இருந்தது.

பாகிஸ்தானும் சீனாவும் சேர்ந்து நடத்திய யுத்தம் அது.

இந்தியாவில் சாஸ்திரி மகா உறுதியாக இருந்தார், "ஜெய் கிசான் ஜெய் ஜவான்" என்ற கோஷத்தில் அவர் இந்தியாவின் மகத்தான ஆளுமையாக மின்னினார்.

உலகம் அப்படி ஒரு தலைவன் உருவாகுவான் என நினைக்கவில்லை. கொஞ்சமும் அசரமால் துணிந்து நின்றார் சாஸ்திரி.

அமெரிக்கா பேட்டன் டாங்க் எனும் நவீன டாங்கிகளை பாகிஸ்தானுக்கு கொடுத்திருந்தது, அதுதான் பாகிஸ்தானின் துருப்பு சீட்டு. உடைக்க முடியாத டாங்கி என அதற்கு பெயர். அன்று தரைபடை வெற்றியினை அதுதான் தீர்மானிக்கும்

எப்பக்கமும் சுழலும் வண்ணம், எந்த நிலத்திலும் இறங்கி ஏறும் வண்ணம், பதுங்கு குழிகளையும் முன் அரண்களையும் எளிதில் தகர்க்கும் வண்ணம் அது மிக அச்சுறுத்தலாய் இருந்தது

ஆனால் இந்திய வீரர்கள் டாங்கியினை அழிக்கும் முறையினை கண்டார்கள், அதன் பின்பக்கம் வலுவில்லை என்பதை உணர்ந்து அதன் டீசல் டாங்கினை குறிவைத்தார்கள் , பேட்டர்ன் டாங்கிகள் எரிய தொடங்கின, தன் பெரும் ஆயுதம் அழிய தொடங்கியதில் பாகிஸ்தான் ராணுவம் பின்வாங்கியது.

காஷ்மீரில் பாகிஸ்தான் திணற பஞ்சாபில் புதிய போர்களத்தை திறந்து லாகூரை கைபற்றியது இந்தியா, தொட்டுவிடும் இடத்தில் இஸ்லாம்பாத் இருந்தது

சுருக்கமாக சொன்னால் பாகிஸ்தானை இந்தியா கைபற்றி இருந்தது

எப்படி சாதித்தார் சாஸ்திரி?

நேரு ஒதுக்கி வைத்த திம்மையா, மானெக்சா போன்றோரை சேர்த்து கொண்டும், நேருவின் துதிபாடி கூட்டத்தை விரட்டிவிட்டும் அந்த வெற்றியினை பெற்றார்.

பாகிஸ்தான் தோல்வி முகம் காட்ட தந்திரமாக பேச்சுவார்த்தைக்கு வந்தது. பேச்சுவார்த்தை அன்றைய சோவியத் யூனியனும் இன்றைய உஸ்பெக்கு நகரமான தாஷ்கண்டில் நடந்தது

அன்றிரவுதான் சாஸ்திரி மர்ம மரணம் அடைந்தார்

தாஷ்கண்ட் ஒப்பந்தம் நிறைவேறியதாகவும், அதன் பின் சாஸ்திரி மாரடைப்பில் இறந்ததாகவும் செய்திகள் வந்தன.

உண்மையில் நடந்தது என்னவென்றால் சாஸ்திரி போரை நடத்தவே விரும்பினார், முழு காஷ்மீரையும் மீட்டெடுத்து அந்த பிரச்சினைக்கு முற்றுபுள்ளி வைக்கவே விரும்பினார். இந்திய படைகளும் வெற்றிமுகத்தில் இருந்தன‌

ஆனால் வல்லரசுகளுக்கு அது பிடிக்கவில்லை. காஷ்மீர் இந்தியாவின் பகுதியாகும் பட்சத்தில் அது சர்வதேச அரசியலாகாது. அது இழுத்துகொண்டே இருந்தால்தான் வல்லரசுகள் அரசியல் செய்யமுடியும் என திட்டமிட்டன‌

அந்த நயவஞ்சகத்தில்தான் திட்டமிட்டு சாய்க்கபட்டார் சாஸ்திரி,

அந்த மர்ம மரணத்தில் சோவியத் ரஷ்யாவுக்கும், கம்யூனிச சீனாவுக்கும் சில ரகசிய தொடர்பு இருப்பதாக அந்நாளைய யூகங்கள் சொன்னன, உண்மையாகவும் இருக்கலாம்.

அன்று அமெரிக்க கென்னடி மட்டும் உயிரோடு இருந்திருந்தால் சில காட்சிகள் மாறியிருக்கும், கென்னடி கொலைசெய்யபட்டபின் அமெரிக்காவில் நடந்த சில பின்னடைவுகளால் இந்த கொடுஞ்சாவு இந்தியாவுக்கு நிகழ்ந்து, அநீதி இழைக்கபட்டது

அவர் சமாதான ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டபின்னர் தான் இறந்தார் என சோவியத் யூனியன் சொன்னதால் போர் நின்றது. ஆனால் சாஸ்திரி கையெழுத்து இடும் ரகம் அல்ல. அவரின் விருப்பம் காஷ்மீரை முற்றாக விடுவிப்பது.

அந்த போர் மட்டும் சாஸ்திரி திட்டபடி தொடர்ந்திருக்குமானால் காஷ்மீர் சிக்கல் என்றோ முடிந்திருக்கும்.

நாட்டுக்காக வாழ்ந்த மாபெரு மனிதனான சாஸ்திரியின் மரணத்தில் இருக்கும் சந்தேகம் தீர்க்கபட்டிருக்க வேண்டும், சர்வதேச அரசியல் விளையாட்டில் அது வெளிவராமலே போனது

சுதந்திர இந்தியாவில் அந்நிய சக்திகள் சதியில் முதன் முதலில் தன் உயிரை கொடுத்தது நிச்சயம் லால் பகதூர் சாஸ்திரிதான்

ஒரு விஷயம் மறுக்கமுடியாது, காங்கிரஸ் எனும் மிகபெரும் கட்சி நேருவிடமோ இல்லை நேரு குடும்பத்திடமோ இருந்தாக வேண்டும், வேறு யாரிடமும் சென்றுவிட கூடாது எனும் பெரும் முடிவு ஏதோ ஒரு சக்தியால் எங்கோ எடுக்கபட்டு இங்கு நடத்தபட்டது

அதில் பலத்த இழப்புகள் நாட்டுக்கு நிகழ்ந்தன

இன்றுவரை காங்கிரஸ் அந்த சக்தியின் விருப்பபடிதான் இயங்குகின்றது, ஆனால் நோய்கண்ட யானையாக அது வீழ்ந்து கிடப்பதுதான் நாட்டுக்கு நல்ல காலம்

அந்த மனிதனின் வாழ்வினை நோக்கும் பொழுது , அதுவும் இந்நாளில் நோக்கும்ப்பொழுது தெரிவது ஒன்றுதான்

தெற்கே ஒரு காமராஜர் போல, வடக்கே சாஸ்திரி அப்பழுக்கற்ற தியாக வாழ்வினை வாழ்ந்திருக்கின்றார்.

மறக்க முடியாத மாமனிதன் சாஸ்திரி, இந்தியா கண்ட இரும்பு மனிதர்களில் நிச்சயம் அவரும் ஒருவர்.

இன்று சாஸ்திரிக்கு பிறந்தநாள்

காமராஜர், சாஸ்திரி என்ற அந்த மகான்களை, தேசத்தின் பெரும் அடையாளங்களை வணங்கும் நாளிது. கட்சி கொள்கை பேதமின்றி இந்தியனாக அஞ்சலி செலுத்தவெண்டும்

இவர்களெல்லாம் இந்த தேசத்திற்காக வாழ்ந்தவர்கள், அதற்காகவே இறந்தவர்கள். ஒவ்வொரு நொடியும் இத்தேசத்திற்காகவே அவர்கள் இதயம் துடித்தது

அந்த இதயத்தினை ஒவ்வொரு இந்தியனும் இரவல் வாங்குவோம், தேசத்தை தாங்குவோம்

இந்த மாபெரும் தேசம் அந்த தியாகிகளை நன்றியோடு வணங்கி, அவர்கள் கண்ட வளமான அமைதியான இந்தியாவினை உருவாக்கி அவர்களுக்கு காணிக்கையாக்க சபதமெற்கும் நாளிது

சாஸ்திரி 1965ல் மிகபெரிய யுத்தத்தை நாட்டுக்காய் நடத்தினார், 1962ல் பட்ட அடியின் தொடர்ச்சியாய் நடந்த யுத்தம் அது

இதனால் பொருளாதாரம் சரிந்து, அரிசி உட்பட எல்லாமும் தட்டுபாடாயின. போர் நடக்கும் நாட்டில் இது இயல்பே

ஆனால் திமுக காமராஜர் கள்ள சந்தையில் நாடார்களுக்கு அரிசி விற்று பதுக்கிவிட்டதாக கதை கட்டின, அதற்கு மேல் இந்தி எதிர்ப்பு என ஆடி பெரும் கலவரத்தை ஏற்படுத்திற்று

அப்படியே ஆட்சிக்கும் வந்தது, ஆம் எப்பொழுதெல்லாம் தேசம் நெருக்கடியினை சந்திக்குமோ அப்பொழுதெல்லாம் இல்லா பொய்யெல்லாம் சொல்லி மக்களை குழப்பி தனக்கு சாதமாக காட்சிகளை திருப்புவது திமுகவின் அரசியல்

கவனியுங்கள், 1962லும் 1965லும் தேசம் யுத்தத்தை சந்தித்தபொழுது திமுக உள்நாட்டிலே இந்தி எதிர்ப்பு என சொந்த நாட்டு அரசுடன் யுத்தம் நடத்திற்று

இன்னும் திருந்தியதா என்றால் இல்லை. இன்னும் அது தன் இயல்பில் அப்படியே நீடிக்கின்றது

தேசம் ஒருவகையில் ஆறுதல் கொள்கின்றது

1962ல் நேருவுக்கு பதில் சாஸ்திரி பிரதமராக இருந்திருந்தால் நிச்சயம் சீனாவிடம் அந்த படுதோல்வி நிகழ்ந்திருக்காது, ஓரளவு தாக்கு பிடித்திருக்கலாம்

சாஸ்திரி அன்றே பதவியில் இருந்திருந்தால் காஷ்மீர் விவகாரம் இந்த அளவு வந்திருக்காது

சாஸ்திரி பதவியில் இருந்தது 3 ஆண்கள்தான் ஆனால் அந்த 3 ஆண்டுகளில் அவரின் சாதனை மிக மிக பெரிது

சாஸ்திரி விட்டு சென்ற பணிகளை மோடிதான் மீட்டெடுது செய்து கொண்டிருக்கின்றார். காஷ்மீரை சீர்படுத்துதல் லே மற்றும் லடாக்கினை மீட்டெடுத்தல், உலக சக்திகளுக்கு அஞ்சாமல் இந்தியாவினை வழிநடத்துதல் என சாஸ்திரி கண்ட கனவே இன்று நடந்து கொண்டிருக்கின்றது

மிக வலுவான தேசமாக அமெரிக்க தடைகளையே எளிதில் தாண்டிவரும் மிக வலுவான தேசமாக இன்று மின்னும் இந்தியா அந்த மாமனிதன் சாஸ்திரியின் கனவு

இந்தியாவின் மிக சிறந்த பிரதமாரன சாஸ்திரி தன் கடமைகளை 3 ஆண்டுகளில் திறம்பட செய்தார், காலத்தால் வீழ்ந்த அவர் மோடியாய் திரும்ப வந்து தன் தொண்டை தொடர்கின்றார்.

அயலகம், விவசாயம், ராணுவம், சுதேசி கொள்கை என மோடியின் ஒவ்வொரு அடியும் சாஸ்திரியின் கால் சுவடு, அதில் சந்தேகமே இல்லை

சாஸ்திரி எக்காலமும் இத்தேசத்தின் வழிகாட்டி, அந்த எளிய தலைவனின் வழியில் நடக்கும் மோடி தேசத்து வளர்ச்சியின் கைகாட்டி

சாஸ்திரியின் கனவுகள் அனைத்தையும் மோடி நிறைவேற்றி வைக்கட்டும் தேசம் செழிக்கட்டும்

எந்த சோவியத் ரஷ்யாவினால் அவர் வஞ்சிக்கபட்டாரோ ரஷ்யா இன்று இந்தியாவின் தயவில் நிற்பதும், எந்த ஐ.நா சபை இந்த தேசத்தை வஞ்சித்ததோ அதே அவை இந்தியா இல்லாமல் இனி உலகம் இல்லை என வணங்கி நிற்பதும் அந்த சாஸ்திரி எனும் தியாகபெருமகன் மோடியாய் திரும்பி வந்து சாதித்த காட்சிகள்

பாகிஸ்தானை முழுக்க முடக்கி போட்டு, ரஷ்யாவினை வளைத்து போட்டு சீனாவினை தள்ளி வைத்து இன்று உலகின் மூன்றாம் பலமான நாடாக தேசம் நிமிர்ந்து நிற்கும் நேரம் மோடியினை உற்று பார்க்கும் போது சாஸ்திரி தெரிவார், மோடியின் வடிவில் அந்த தேசதிருமகன் நம்மோடுதான் வாழ்ந்தும் வருகின்றார், அவருக்கு ஒரு காலமும் அழிவில்லை

வாழ்க சாஸ்திரி, வளர்க மோடி

--பிரம்ம ரிஷி முகநூலில். நன்றியடன்!!

அம்மா இறந்துவிட்டாள்

அம்மா இறந்துவிட்டாள்!

இனி நான் இரவுகளில் நிம்மதியாகப் பட்டினி கிடக்க முடியும்!

இனி குளித்துவிட்டுத் தலை துவட்டாமல் இருக்க முடியும்!

இனி நான் கிணற்று மதின்மேல் அமர்ந்து தூங்கிவழிந்தபடி புத்தகம் வாசிக்கலாம்!

இனி இரவில் வெளியே கிளம்பும்போது டார்ச் எடுக்க வேண்டியதில்லை!

இன்று சமையல் சரியாக வந்ததா என எவரும் கேட்டுத் துளைக்கப்போவதில்லை!

இனி நான் சென்ற இடத்திலேயே தூங்கிக் கொள்ளலாம்!

என்னைக் கடிந்து கொண்டு,அழுதுகொண்டிருக்கும் ஒரு பிறவி!

உடலால் சுமந்து,பின் மனதால் ஆயுள் முழுதும் சுமந்தவள்; இனி அவளுக்கு பாரமில்லை!

எல்லா விளக்குகளும் எரியும்போதே வீடு இருள்மண்டிக் கிடக்கிறது!

ஆசுவாசம்... 

அவளுக்கா? எனக்கா?

------

-கல்பற்றா நாராயணனின் (Kalpatta Narayanan) புகழ்பெற்ற மலையாளக் கவிதையான "அம்மா மரிச்சு" (Amma Marichu) வரிகள் தழுவல்.

தேச பக்தி ஒரு கேடயமா?

நம் நாட்டின் முன்னேற்றம்—பொருளாதார ரீதியிலோ அல்லது உலக அரசியல் செல்வாக்கிலோ—எளிதான விஷயம் அல்ல என்று மத்திய அமைச்சர் அஸ்வினி வைஷ்ணவ் கூறுகிறார். சில கடுமையான அபாயங்களைச் சந்தித்தபடிதான் நாம் பயணித்தாக வேண்டும் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.

​நாம் இப்போது குறைக்கடத்தி (Semiconductor) சிப் உற்பத்தியைத் தொடங்கியுள்ளதால், இணையவழித் தாக்குதல்கள் (Cyber Attacks) உட்படப் பல்வேறு இடையூறுகள் தொடரும் என எச்சரிக்கிறார்.

​'ஆபரேஷன் சிந்தூர்' நிகழ்வின் போது, இந்திய மின்சார நெட்வொர்க்குகளை ஹேக் செய்து செயலிழக்கச் செய்ய முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கிறார்.

​நமது துணை மின் நிலையங்கள் (Substations) பெரும்பாலானவை உலகின் அதிநவீன மின்னணுச் சாதனங்களால் கட்டமைக்கப்பட்டவை. அந்தச் சமயத்தில் இணையவழித் தாக்குதலிலிருந்து தப்பிக்க, அனைத்துத் துணை மின் நிலையங்களையும் இணையப் பிணைப்பிலிருந்து தனிமைப்படுத்தி, அங்குள்ள பொறியாளர்களால் மட்டுமே நேரடியாக இயக்கும் வகையில் அவசர நடவடிக்கைகளை எடுத்ததாகக் கூறுகிறார்.

​குறிப்பாகச் செமி கண்டக்டர் துறையில் நாம் ஆதிக்கம் செலுத்த முயலும்போது, அதைச் சீர்குலைக்க நிச்சயம் முயற்சிகள் நடக்கும். அதையெல்லாம் கடந்துதான் நாம் வெற்றிநடை போட வேண்டும்.

​இணையப் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்கள் எல்லா நாடுகளுக்குமே பொதுவானவை. சமீபத்தில்கூட ChatGPT, தானாகவே வேறொரு தளத்தை ஹேக் செய்யும் அளவுக்குப் நிலைமை சென்றுள்ளது.

​ஆனால், இந்தியாவில் ஒரு தொழில்துறைச் சிக்கல் எழும்போதெல்லாம், "எதிரிகள் சதி செய்கிறார்கள்" என்றே முடிவுக்கு வர வேண்டியதில்லை.

​எந்த ஒரு நாடு வளர்ச்சி பெறுவதையும் சில எதிர்ப்புச் சக்திகள் சகித்துக் கொள்ளாது என்பது உண்மைதான். இந்த கசப்பான அனுபவங்கள் காலம் காலமாக நடந்து வருபவையே.

​இருப்பினும், ஒவ்வொரு வளர்ச்சித் திட்டத்தின் தடங்கலின் போதும், "இந்தியாவின் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்க வெளிநாட்டுச் சக்திகள் சதி செய்கின்றன" என்று அவசரமாக முடிவு செய்வதற்கு முன், தகுந்த ஆதாரங்களைப் பார்க்க வேண்டும். அதை மக்கள் முன் வெளிப்படையாக தெரிவிக்க வேண்டும்.

​இந்தியாவில் ஆப்பிள் (Apple) நிறுவனம் தனது உற்பத்தி ஆலையைத் தொடங்கியபோது, அதை மூடுவதற்கான திட்டமிட்ட முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. உணவு நஞ்சாக்கம், நிறுவனத்திற்கு மின்சாரம் கொண்டு செல்லும் கம்பிகளைத் துண்டித்தல், ராய்ட்டர்ஸ் வெளியிட்ட போலிச் செய்திகள்... எனப் பல நிகழ்ந்தன. இந்தியாவின் வளர்ச்சியை விரும்பாத சக்திகள் நாட்டிற்குள்ளும் வெளியிலும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. அவர்கள் எந்த எல்லைக்கும் செல்வார்கள்.

​எனவே, எல்லா ஆபத்துகளையும் எதிர்நோக்கும் திறன் நமக்கு வேண்டும். உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதும், இணையப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்துவதுமே இதற்கான தீர்வு.

​இதைவிட்டுவிட்டு, "ஐயையோ அடிக்கிறானே!" என்று புலம்புவதில் என்ன பயன்?

​ஒரு நாடு சுயமாக வளர்வதை எந்தப் போட்டியாளரும் எளிதில் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள்.

​தம்மைச் சுற்றிலும் எதிரிகளை வைத்துக்கொண்டு இஸ்ரேல் சாதிக்கவில்லையா? ஊழல், ராணுவத் தலையீடு, ஜனநாயக மறுப்பு, தீவிரவாதிகளுக்குச் சாதகமான சூழல் என அனைத்தையும் வைத்துக்கொண்டுள்ள பாகிஸ்தான்கூட இப்படிப் புலம்புவதில்லையே!

​எந்த நாடுதான் முழுமையான அமைதியுடன் இருக்கிறது? எல்லா நாடுகளிலுமே வன்முறையாளர்களின் தலையீடு, இல்லுமினாட்டிகளின் சதி, உள்நாட்டுக்கலவரம் என ஏதோவொன்று நடந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது. பிரிட்டன் உள்ளிட்ட பல ஐரோப்பிய நாடுகளின் நிலையும இதுதான்.

​அமெரிக்காவிலேயே டிரம்பை வீழ்த்த முயற்சிகள் நடக்கவில்லையா?

​கடுமையான சட்டதிட்டங்களாலும் அதிகாரத்தாலும் சீனா தப்பித்துக்கொள்கிறது. உலகம் போற்றும் ஜனநாயகம் அங்கே இல்லை என்றாலும், நாட்டிற்கு எதிரான மனோபாவம் அங்கே உருவாக முடிவதில்லை; அதை அவர்கள் அனுமதிப்பதும் இல்லை. ஆனால் நம் நாட்டின் சூழல் வேறு!

​முன்னாள் பிரதமர் இந்திரா காந்தி கூட, "எனக்கு எதிராக வெளிநாடுகள் சதி செய்கின்றன" என்றுதான் அடிக்கடி பேசுவார்.

​இது உலக அரசியல்வாதிகள் அனைவருக்கும் வசதியான ஒரு வாதம்.

​எந்தெந்த அமைப்புகள் நம் நாட்டிற்கு எதிராகச் செயல்படுகின்றன என்பதை ஆதாரப்பூர்வமாக மக்கள் முன் வையுங்கள்.

​அதை விடுத்து, எப்போதும் "சதி... சதி..." என்று பேசிக்கொண்டிருப்பது சலிப்பையே தரும்.

​எனக்கு மோடிக்கோ, பாஜகவிற்கோ அல்லது நாட்டிற்கோ எதிரான கருத்துகள் எதுவும் இல்லை; அவர்கள்தான் என் தேர்வும் கூட. ஆனால், நியாயமான கேள்விகளை எதிர்கொள்வதில் காங்கிரஸிற்கும் இவர்களுக்கும் வித்தியாசம் இருக்க வேண்டும் அல்லவா?

​தேசபக்தி என்பது ஒரு கேடயமா?

#patriotism #External threat # Politicians 

புதிதாக முளைத்த விநாயகர்-வேளுக்குடி

சில கோஷ்டிகளுக்கோ அல்லது சிறிய குழுக்களுக்கோ தலைவராக இருப்பது எளிது. அங்கே முழு அமைப்பிற்கும் நன்மை பயக்கும் செய்திகளை மட்டுமே சொல்ல வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. குழுவாதத்தை மட்டுமே மையமாகக் கொண்டு குதூகலமாகப் பேசலாம்.

​குழுவாதம் என்பது உற்சாகம், ஆரவாரம், சண்டைகள் மற்றும் வெறுப்புணர்வுகளை எளிதாகத் தூண்டும் வல்லமை மிக்கது; கிளர்ச்சியூட்டும் தன்மை கொண்டது.

​ஆனால், அவரே ஒரு பரந்துபட்ட அமைப்பிற்குப் பொறுப்பேற்றுவிட்டால், அத்தகைய கிளர்ச்சியூட்டும் பேச்சுகளைப் பேச முடியாது. ஏனெனில், அங்குப் பொறுப்பு அதிகம்.

​உபன்யாசகர் வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் சுவாமிகள், ஆன்மீக அன்பர்களால் ஒரு பொதுவான இந்து மத அபிமானியாகவே புரிந்து கொள்ளப்பட்டவர். அவரிடமிருந்து இத்தகைய குழுப் போக்கையோ அல்லது வெறுப்புப் பேச்சுகளையோ பக்தர்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை.

​ஆனால் வேளுக்குடி, "தான் அப்படிப்பட்ட பொதுவான ஆசாமி இல்லை; வெறும் சிறு பிரிவிற்கான ஆசாமிதான்" என்பதைத் தனது பேச்சால் நிரூபிக்கும் போது பக்தர்கள் திகைத்துப் போகின்றனர். இதில் தவறு அவரிடம் இல்லை! அவரை அவரது தகுதிக்கு மேல் உயர்வாக நினைத்த பக்தர்கள் மீதுதான் தவறு. அவர் என்றுமே தான் ஒரு 'சைவ வெறுப்பாளர்' என்பதை மறந்துவிடவில்லை போல!

​அதனால்தான், இடம்-பொருள் குறித்துக் கிஞ்சித்தும் கவலை கொள்ளாமல், "புதுசா வந்த விநாயகர்" என்று வசைபாடியுள்ளார். இது தெய்வநிந்தனை என்றுகூட அவருக்குப் புரியவில்லை. தென்கலை வைணவர்களாக இல்லாத பல பக்தர்களும் ஆர்வலர்களும் அவர் மீது மரியாதை வைத்துள்ளனர்; அவரது ஆன்மீகப் பணிகளில் பங்கேற்றுள்ளனர் என்பதை அவர் மறந்தே போனார்.

​ஏன் இப்படி விபரீதமாகப் பேசினார் என்பது அவருக்கே வெளிச்சம். அந்தப் பேச்சு, பலரையும் வருத்தத்திற்கும் கவலைக்கும் உள்ளாக்கியுள்ளது. புராணங்களிலும் கதைகளிலும் கிடைக்கும் மேற்கோள்களை அவரவர் நாவன்மைக்கு ஏற்ப எப்படி வேண்டுமானாலும் திரித்துக் கொள்ளலாம். வேளுக்குடி, பிள்ளையாரை நிந்தனை செய்யவே அத்தகைய மேற்கோள்களை எடுத்துக்கொண்டார் போலிருக்கிறது.

​"புராணங்களில் விநாயகரைப் பற்றி எதுவுமே இல்லை; அவர் எங்கிருந்தோ புதிதாக வந்தார்" என்றெல்லாம் தேவையற்ற தீவிரப் பேச்சை விடுத்து, பேசுவதற்கு முன்பு நம் நாட்டில் விநாயகர் வழிபாடு எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதை யோசித்திருக்கலாம்.

​இது குறித்துச் சமூகத்தளத்தில் ஒருவர் எழுப்பிய நியாயமான கேள்வி இது:

​"இதிகாச புராணங்கள் எதிலும் இல்லாத விஷயங்கள் ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல்களிலும் உள்ளன என்பதை சுவாமி அறியாதவர் அல்ல. உதாரணமாக, ராம-ராவண யுத்தத்தின் இறுதியில் அரக்கர் படைகள் 'குழமணி தூரம்', 'பொங்கத்தம் பொங்கோ' என்று கூத்துகள் ஆடியதைப் பற்றித் திருமங்கையாழ்வார் வர்ணிப்பது, வால்மீகி ராமாயணத்திலோ அல்லது பிற புராண இராமாயணச் சித்திரிப்புகளிலோ இல்லாத ஒன்று. அதனை அருளிச்செயல் என்று ஏற்கும் பட்சத்தில், விநாயகரைப் பற்றிய விஷயங்களுக்கு மட்டும் புராணப் பிரமாணம் எங்கே என்று கேட்பது நியாயமானதல்ல."

​மேலும், விநாயகர் வழிபாடு இல்லாத மரபுகள் இந்து மதத்தில் இல்லை. தற்போது நிலவும் அரசியல்-சமூகச் சூழலில், விநாயகரை ஒரு "சைவக் கடவுள்" என்பதாகக் கற்பனை செய்து வன்மத்தை வளர்ப்பது சிறுபிள்ளைத்தனம். காலம் காலமாகப் பிள்ளையார், எல்லாச் சம்பிரதாயங்களும் துதிக்கும் செல்லக் கடவுளாகவே திகழ்கிறார்.

​நமது ஆழ்வார்கள் அருளிய திருவாய்மொழியிலும் இது தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:

​"அவரவர் தமதமது அறிவறி வகைவகை

அவரவர் இறையவர் எனவடி அடைவர்கள்

அவரவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்

அவரவர் விதிவழி அடையநின்றனரே."

​(ஒவ்வொரு மனிதரும் தங்களுடைய புரிதலுக்கு ஏற்பத் தங்களுக்குப் பிடித்தமான தெய்வங்களை 'இவரே என் கடவுள்' என்று சரணடைகிறார்கள். அப்படி அவர்கள் வணங்கும் அந்தந்த தெய்வங்களும், தங்களைக் கும்பிடும் பக்தர்களுக்குக் குறைவில்லாமல் பலன்களைக் கொடுக்கின்றன. ஏனெனில், அவரவர் செய்த நல்வினைப் பயன்களுக்கு ஏற்ப அந்தந்த தெய்வங்களின் வடிவில் நின்று அருள்பாலிப்பவன் ஒரே பரம்பொருள்தான்.)

​இது நவீன யுகம். இந்து மதம் என்பதே காலத்திற்கு ஏற்றவாறு தன்னைத் தகவமைத்துக் கொள்ளும் வல்லமை மிக்கது என்பதை மறந்து, வேளுக்குடி இன்னும் 10-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.

​அவர் இதில் எந்தவிதச் சேதக் கட்டுப்பாடும் (Damage control) செய்ய முயல்வதாகத் தெரியவில்லை. எனவே, இந்தச் சர்ச்சையை மேலும் கிளறாமல், அவரைப் புறம்தள்ளிவிட்டு நாம் கால ஓட்டத்தைத் தொடர்வோம்.

#Vekukkudi #Vinayagar #controvercy #vekukkudi krishnan

UPI ககு வரி! அராஜக உச்சம்!

எவரேனும், பத்து வருடங்களாகக் கஷ்டப்பட்டுக் கட்டிய ஓர் அத்தியாவசிய அமைப்பை, ஒரே நிமிடத்தில் வெடிவைத்து உடைத்தெறிவார்களா? வளர்த்த குழந்தையின் கழுத்தை வெட்டிப் பார்ப்பார்களா?

​செய்வார்கள்! நமது மத்திய அரசு செய்யும்.

​யுபிஐ (UPI) சேவைகளுக்கு வரி போட்டுள்ளார்கள். ஏன்? வங்கிகளுக்குச் செலவாகிறதாம்!

​வங்கிகளுக்கு ஆகும் எல்லாச் செலவையும் முழுமையாகக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

​பணத்தைக் கையாள வங்கிகளுக்கு எவ்வளவு செலவாகிறது எனக் கணக்கெடுங்கள்.

​வங்கிகள் பணத்தை எண்ண, பணப் பெட்டகங்களில் (Currency Chest) வைக்க, நோட்டுகள் போலியா அல்லது கள்ள நோட்டா எனப் பார்க்க, ஏடிஎம்களில் (ATM) பணத்தை நிரப்ப, ஏடிஎம்களைப் பராமரிக்க, அதற்கான மின்கட்டணம், இணைய இணைப்புச் செலவு (Uplink cost), பணத்தைக் கொண்டுசெல்லும் வாகனங்களின் போக்குவரத்துச் செலவு, பாதுகாப்புச் செலவு (Security), பழைய நோட்டுகளைத் திரும்பப் பெற, அவற்றை மீண்டும் அச்சடிக்கும் செலவு, ரிசர்வ் வங்கிக்கு (RBI) ஆகும் செலவு என அனைத்தையும் பார்க்க வேண்டும்.

​வியாபாரிகள், பயனாளிகள் ஏடிஎம்களுக்குக் கட்டும் பணம், சில்லறை மாற்றுகின்ற செலவு, அவர்கள் பணத்தை எண்ணுகின்ற வேலை, அதைத் திரும்பக் கொண்டுவந்து வங்கியிலே கட்டுகின்ற வேலை என மேலும் பல செலவுகள் உள்ளன.

​இவை அனைத்தையும் யுபிஐ தவிர்க்கிறது. யுபிஐ செலவை ஈடுகட்டுவதாகக் கூறி மக்களைப் பிழிவது இரக்கமற்ற கொடூர மனம்; அது பேரறிவீனமான செயல்.

​பணத்தைக் கையாள்வதில் எவ்வளவு சிக்கல்கள் உள்ளன என்பதைப் பார்த்துவிட்டுத்தானே யுபிஐ கொண்டுவரப்பட்டது? அந்தச் சிக்கல்கள் இப்போது சரியாகிவிட்டனவா?

​வங்கிகள் என்று மட்டுமல்லாமல், காவல்துறை, நிர்வாகத் துறை, வருமான வரித்துறை என எல்லாவற்றிலும் யுபிஐ-யின் பயன்பாடு இருக்கிறது.

​எல்லாப் பரிவர்த்தனைகளும் வங்கிக் கணக்குகளுக்குள் வருவதால், எல்லாக் கணக்கு வழக்குகளையும் கண்காணிக்க முடியும்‌.

​எல்லாவற்றையும் விடுத்து, முட்டாள்தனமாக 2,000 ரூபாய்க்கு மேலே போனால் அரசு வரிவிதிக்கிறது.

​2014-இல் மோடி அரசு வந்தபோது, "கருப்புப் பணத்தைத் தடுப்போம், பணப் பரிவர்த்தனையைக் குறைத்து டிஜிட்டல் மயமாக்குவோம், மக்களுக்குச் சேவை செய்வோம்" என்று சொல்லிவிட்டு, அதற்கு நேர்எதிராகச் செயல்படுகிறார்கள்.

​"அரசின் பண உதவிகள் நேரடியாக வங்கிகள் மூலமாகவே மக்களுக்கு வரும்; அதனால் ஊழலை ஒழிக்க முடியும்" எனச் சவடால் அடித்துவிட்டு, இப்போது யுபிஐ-க்கு வரி போடுவோம் என்கிறார்கள். கந்துவட்டிக்காரர்களை விட மோசமாகச் செயல்படுகின்றனர். மக்களின் நம்பிக்கையைச் சீர்குலைத்துவிட்டு, உலக மகா தலைவர்கள் எனத் தங்களைச் சீராட்டிக்கொள்வது ஏமாற்று வேலை.

​கேஸ், மின்சாரம், மளிகை, செய்தித்தாள் என அனைத்திற்கும் டிஜிட்டல் முறையிலேயே பணம் செலுத்துகிறோம்! அதற்கு மோடியும் நிர்மலாவும் வேட்டு வைத்தார்கள்.

​2014-15-இல் என்னென்ன பேசினீர்கள் என்பதைச் சற்றே படித்துப் பாருங்கள்!

​மேலும், டிஜிட்டல் முறைக்கு மக்களைக் கொண்டுசெல்ல முயலாமல், "வரி விதிப்பேன், கொத்து பரோட்டா போடுவேன்" என்பது அராஜகம்.

​வங்கிக் கடன் முதல் அனைவரின் பொருளாதாரம் உயர டிஜிட்டல் முறையும் ஒரு காரணம்.

​இந்த அடிப்படை அறிவுகூட இல்லாத மனிதர்களை வைத்துக்கொண்டு 2029-இல் ஜெயிக்க முடியுமா?

​ஏற்கனவே ஜிஎஸ்டி (GST) !!இதில் இனி  புதிய கட்டணபம். 

​பள்ளிக் கட்டணம், காப்பீடு — அதிலும் மருத்துவக் காப்பீட்டுக்கு ஜிஎஸ்டி என்றெல்லாம் கும்மி அடித்தது போதாதா? இதுவுமா?

​"லாபம் மட்டுமே எங்கள் நோக்கம்" என்று சொல்லிவிடுங்கள்; மக்கள் நலன் என நாடகமாடாதீர்கள்.

​100 கோடி மக்களின் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினையில், அவர்களைப் பிடுங்கித்தின்று விளையாடுவது என்ன விதமான மனநிலை? இது பகல் கொள்ளை இல்லையா?

​மக்களைக் கொடுமைக்கு உள்ளாக்குவீர்கள் என்றால் யுபிஐ-யை இழுத்து மூடவேண்டியதுதான்.

​அமெரிக்க அண்ணன் சொல்வதற்குத் தலையாட்ட மோடி எதற்கு?

​

#TAX FOR UPI #MODI #NIRMALA SITARAMAN. #UNPOPULAR

பிரிக்ஸ் மாநாடு 2026 - புது டில்லி

 பிரிக்ஸ் மாநாட்டில் சீன அதிபரின் உரை:

மத்திய கிழக்கில் அமைதி மற்றும் ஸ்திரத்தன்மை:

பதற்றத்தைக் குறைத்தல், மோதல்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவருதல் மற்றும் அமைதி நடவடிக்கைகளை ஊக்குவித்தல் ஆகியவற்றை நோக்கமாகக் கொண்டு செயல்பட வேண்டும்.

அரசியல் தீர்வு மட்டுமே போர்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும்:

பிரச்சினைகளுக்கான மூல காரணங்களைக் கண்டறிதல், சமாதான சகவாழ்வை ஏற்றுக்கொள்ளுதல், பரஸ்பர நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துதல் மற்றும் பாதுகாப்பான கட்டமைப்பை உருவாக்குதல் ஆகியவை அவசியமானவை.

பாலஸ்தீன - இஸ்ரேல் விவகாரம்:

இருதரப்பு பேச்சுவார்த்தை மட்டுமே சிக்கல்களை எளிதாக்கும். அமைதியிலும் சகவாழ்விலும் நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும். இதற்காகச் சீனா தனது சக பிரிக்ஸ் (BRICS) உறுப்பினர்களுடன் இணைந்து உரிய பங்கை ஆற்றுமா?

"ஒரு சுவையான சூப்பின் அழகு, அதில் சேர்ந்துள்ள பல்வேறு சுவைகளின் கலவையில்தான் உள்ளது."

பலதரப்பட்ட கலாச்சாரங்களின் அழகும் அதுவே.

விதிமுறைகள் இல்லாத உலகம் ஆபத்தானது:

போக்குவரத்து சிக்னல் (Traffic Signal) போக்குவரத்தைச் சீர்குலைப்பதில்லை; மாறாக ஒழுங்குபடுத்துகிறது.

சர்வதேச உறவுகள்:

நிர்வாக அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொள்வதும், நேர்மறை ஆற்றலை உருவாக்குவதும் அவசியம். சர்வதேச அமைப்புகள் மற்றும் உடன்படிக்கைகளிலிருந்து வெளியேறுவது அல்லது போட்டி அமைப்புகளை உருவாக்குவது நல்லதல்ல.

பரஸ்பர மரியாதை:

ஒருவருக்கொருவர் உள்ள முக்கியக் கவலைகளை மதிக்க வேண்டும்; மேலும் பரஸ்பர புரிதலை அதிகரிக்கவும், கருத்து வேறுபாடுகளைச் சரியாகக் கையாளவும் பேச்சுவார்த்தைகளே சரியான தீர்வு.

                          -0-

உரைகளில் "அண்ணன் சீனா" நன்றாகத்தான் பேசுகிறார். ஆனால் நடைமுறையில், தன்னை இன்னொரு "பிக்பாஸ்" ஆக உருவகப்படுத்திக் (project) கொள்கிறார். அமெரிக்காவிற்கு மாற்று நிச்சயம் சீனா அல்ல.

​பிரிக்ஸை தங்களது சந்தை விரிவாக்கத்திற்கும், பிராந்திய தாதா பிம்பத்திற்கும் (regional dada image) பயன்படுத்த நினைக்காமல், அனைத்து நாடுகளும் தங்களது சுய அடையாளத்தோடு "அனைவரும் சமம்" எனும் கருத்தை நோக்கிப் பயணிக்க வேண்டும் என்பதே அனைவரின் விருப்பம்.

​அண்ணன், தனது ஓயாத எல்லை சண்டையை எப்போது நிறுத்தப் போகிறார்? விட்டுக்கொடுத்தல் என்பது இருபுறமும் நடக்கவேண்டாமா?

​உலக போலீஸ்காரரான அமெரிக்கா—அடி வாங்கினாலும் வலி வெளியே தெரியாமல் "நான் யாரு தெரியுமா... உங்க அப்பன் மவனே சிங்கம்டா!" என காமெடி படத்து வில்லன் பாணியில் கெத்து காட்டினாலும்—பிரிக்ஸின் வளர்ச்சி குறித்து உள்ளுக்குள் கடுமையாக எரிச்சல் அடைகிறார். மேற்கத்திய நாடுகளின் நிலையும் அதுவே!

#BRICKS 

#China #

An usual Bla.. Bla by INC

இந்தியா, 2026 ல் வெற்றிகரமாக சுய திட்டத்துடன், தனது சொந்த வலுவில், உலக அளவில் தனது அந்தஸ்தையும், கௌரவத்தையும் நிலை நாட்டிக் கொண்டிருக்கையில், தேசியம் என்று ஒரு காலத்தில் உருட்டிக் கொணடிக் கொண்டிருந்த காங் எனும் குடும்பக் கட்சி, செயலிழந்து, திட்டமிழந்து, தேசப் பார்வை இழந்து, குருட்டுப் பூனைபோல, அங்கும் இங்கும் தாவிக்கொண்டு இருக்கிறது. 

ஆத்திரம் கண்ணை மறைக்கிறது அவர்கட்கு! பாரதிய ஜனதா எதிர்ப்பு வேறு; சொந்த நாட்டையே எதிர்ப்பது வேறு என்பது கூட அந்த 'மாஜி தேசிய வாதிகளுக்கு" புரியவில்லை!

உண்மையில், குருட்டு பார்வை கொண்ட ஒரு கட்சிதான் பிரதான எதிர்க்கட்சி என்பது சோகம். தெளிவான பார்வையும், மாற்று அரசியலை எடுத்துச் செல்லும் தேசப் பற்றாளர்கள் இல்லாத கட்சியாக அது மாறியுள்ளது, நாட்டின் துரதிர்ஷடம்.

அவர்கள், BJP ஐ விட அதிக தேசப் பற்றுடன், நாட்டை இதைவிட வலுவான பொருளாதார, தேசப் பாதுகாப்பு திட்டங்களை முன்னெடுப்பதை விடுத்து, நாட்டிற்கு எதிரான கருத்துக்களையே உதிர்த்துக் கொண்டு இருப்பது அவலம். 

சமீபத்தில், அக்கட்சியயின் பிரசங்கி ஒருவர், 1971 ல் சோவியத் யூனியன் உடனான ஒப்பந்தத்தை , இந்தியாவின் ஒப்பந்தம் என்பதை மறந்து, காங்கிரஸ் ஒப்பந்தம் என வர்ணிக்கிறார்.

அவர்களால், 1971 ஐ தாண்டி வர இயலாது அளவிற்கு, தத்துவார்த்த திவால் ஆகிக் கிடக்கின்றனர்.‌ இது 2026 என்பதை யாராவது அவர்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும். 

Soviet Russia helped India, and every Indian respects that history. But that help was not charity to the Congress party. It was a strategic partnership with the Indian State, built on Indian national interest. Congress did not bring Soviet steel plants from its party fund, India paid for them. To claim 1971 treaty as Congress's private property is laughable.

What Jairam Ramesh deliberately hides is the fact he knows about another 'big Congress family' enterprise, which also signed a secret MoU with the Chinese Communist Party in 2008, the contents of which is still refused to be made public. That is the real history of foreign ties - not national interest but that one big Congress family interest.

And what is this lecture on self-advertisement? A party that turned every government scheme into Indira, Rajiv, Jawahar yojana, that printed history textbooks as Nehru-Gandhi family album, is now teaching PM Modi about self-promotion?

PM Modi does not need to advertise himself. The world advertises him. When Putin meets Modi, it is not a meeting of two politicians. It is a meeting of two leaders who dominate their nations' politics for two decades because their people trust them. Russia needs India today as much as India needs Russia - for oil, for defence, for a multipolar world. That respect was not built by tweets of Jairam Ramesh, but by 11 years of strong, non-apologetic foreign policy.

Congress ruled for 60 years and made India a Soviet client that had to plead for spare parts. Modi made India a power that buys Russian oil despite Western sanctions and says clearly - my energy policy is for my people.

Stop living in Soviet nostalgia. The world respects New India, not old Congress.

-#1971to2026 #Jayram Ramesh #Indo Soviet treaty #absurd 

சாலமன் பாப்பையா

கல்வியாளர, சொற்பொழிவாளர், திரு. சாலமன் பாப்பையா அவர்கள், தனது 90-ஆவது வயதில் காலமானார்.

காலை நேரத் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் வாயிலாக, 25 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தமிழ்நாட்டு ரசிகர்களைத் தம் பேச்சால் கட்டிப்போட்டவர்.

'வெட்டி-ஒட்டிப் பேசும்' விவாதக் கலையை பட்டிமன்றம் என்ற வடிவத்ததில் மக்கள் மன்றத்திற்கு எடுத்துச் சென்று பிரபலப்படுத்தியதில் இவருக்குப் பெரும் பங்கு உண்டு.

ஒருபுறம், எல்லாவற்றையும் மிகத் தீவிரமாகப் பேசும் பாரதி பாஸ்கர்; மறுபுறம் எல்லாவற்றையும் அன்றாட நகைச்சுவையாக விவரிக்கும் ராஜா; இவ்விருவருக்கும் நடுவில் ஓரளவுக்கு யூகிக்கக்கூடிய தீர்ப்புகளோடு காத்திருக்கும் பாப்பையா — இதுவே அவரது வெற்றிச் சூத்திரம்.

அக்காலத்தில், குறிப்பிட்ட சில உள்ளரங்கங்களில் மட்டுமே நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த இத்தகைய சுவாரசியமான சொற்பொழிவுகளை, மக்கள் அனைவரும் கேட்டு மகிழும் வண்ணம் பரவலாக்கியவர் அவரே.

"கற்பில் சிறந்தவர் கண்ணகியா? மாதவியா?" போன்ற வழக்கமான பாணித் தலைப்புகளிலிருந்து விலகி, அன்றாடக் கவலைகளையும் குடும்பச் சிக்கல்களையும் பட்டிமன்றத் தலைப்புகளாக மாற்றியவர்.

"பிறந்த வீடா? புகுந்த வீடா?", "மருமகளா? மருமகனா?" போன்ற தலைப்புகள், அக்காலத்தில் எவரையும் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியின் முன் கட்டிப்போடக்கூடியவையாக இருந்தன.

தீபாவளி, பொங்கல் போன்ற சிறப்பு நாட்களில்,  விருந்தினர்களையும் உறவினர்களையும் கூட இரண்டாம் பட்சமாக்கி, மக்களைத் தொலைக்காட்சியின் முன் அமர வைத்தவர்.

இவரது உரைகளில் மலிவான நகைச்சுவையோ, எள்ளலோ, அநாகரிகமான கருத்துகளோ ஒருபோதும் இருந்ததில்லை. உருவக்கேலியோ, ரசனைக் குறைவான பேச்சுகளோ இடம் பெற்றதே இல்லை.

பட்டிமன்றம் போன்ற வெகுஜன மேடைகளிலும் நயமான உரைவீச்சுகளையும், தமிழ் இலக்கிய-கவிதை வரிகளையும் மேற்கோள்களாக எடுத்துரைத்தவர்.

அரங்கத்தை  அடுத்த நிலைக்கு உயர்த்த முயற்சித்ததோடு, பட்டிமன்ற உரைகள் வெறும் 'மேல்தட்டு மக்களுக்கு' (Elite) மட்டுமானது அல்ல என்பதையும் நிரூபித்துக் காட்டியவர்.

பேச்சு வழக்கில் கூடக் கூடுமானவரை இயல்பான எழுத்துத் தமிழையே பின்பற்றியவர்.

பட்டிமன்ற பேச்சுகள் அனைத்தும் "ஒரு ஏற்பாடு" அல்லது scripted என்றாலும், அதிலும் ஒரு professional approach உடன் செய்தவர்.

இவரது கம்பீரப் பேச்சும், எளிமையான நடையும் தமிழர்களின் நெஞ்சில் காலத்திற்கும் நிலைத்து நிற்கும்.

கடற்கொள்ளையர்கள்.

சில நிஜ சம்பவங்கள், கதை களைக்கட்டிலும்  படு சுவாரஸ்யமானவை!  திரில்லானவை.  

2023 டிசம்பர் மாதம். சோமாலியக் கடற்கொள்ளையர்கள் கிட்டத்தட்ட மறைந்துவிட்டார்கள் என்று உலகம் நினைத்துக் கொண்டிருந்த நேரம் அது.

செங்கடல் மற்றும் ஏடன் வளைகுடா பகுதிகளில் ஹூதி தாக்குதல்கள் காரணமாக சர்வதேசக் கடற்படைகளின் கவனம் பல திசைகளில் பிரிந்திருந்தது. அந்தக் குழப்பமான சூழலைப் பயன்படுத்தி சோமாலியக் கடற்கொள்ளையர்களும் மீண்டும் கடலுக்கு வரத் தொடங்கினர்.

அப்படித்தான் MV ரூயன் (MV Ruen) என்ற சரக்குக் கப்பல் அவர்கள் கையில் சிக்கியது.

MV ரூயன் பல்கேரிய நிறுவனமான நேவிகேஷன் மரிடைம் பால்கரியா (Navibulgar) நிறுவனத்தால் நிர்வகிக்கப்பட்ட, ஒரு பெரிய சரக்குக் கப்பல். தென் கொரியாவின் கவாங்யாங் துறைமுகத்திலிருந்து உலோகப் பொருட்களை ஏற்றிக்கொண்டு துருக்கியின் கெம்லிக் துறைமுகத்தை நோக்கி அது சென்று கொண்டிருந்தது. இந்தக் கப்பலில் 18 மாலுமிகள் இருந்தனர். அவர்கள் பல்கேரியா, அங்கோலா மற்றும் மியான்மரைச் சேர்ந்தவர்கள்.

2023 டிசம்பர் 14 அன்று, சோகோத்ரா தீவுக்கு அருகிலுள்ள அரபிக்கடல் பகுதியில் ரூயன் சென்று கொண்டிருந்தபோது சுமார் ஆறு சோமாலியக் கடற்கொள்ளையர் கப்பலில் ஏறினர். 18 மாலுமிகளையும் சிறைபிடித்து, ரூயனை சோமாலியக் கடற்கரையை நோக்கி கொண்டு சென்றார்கள். டிசம்பர் இறுதியில் அது சோமாலியக் கடற்கரையிலிருந்து சில கடல் மைல் தொலைவில் நங்கூரமிட்டிருந்தது.

இங்கேதான் இந்தக் கடத்தல் வழக்கமான சோமாலியக் கடற்கொள்ளை சம்பவத்திலிருந்து வேறுபடத் தொடங்கியது.

கடற்கொள்ளையர்கள் ரூயனை வெறும் பிணைத்தொகை பெறுவதற்கான கப்பலாக மட்டும் பயன்படுத்தவில்லை. அதை ஒரு “Pirate மதர் ஷிப்” ஆக மாற்றத் தொடங்கினர்.

கடற்கொள்ளையர்களுக்கு ஒரு பெரிய பிரச்சினை உண்டு. அவர்களுடைய சிறிய படகுகளால் சோமாலியக் கடற்கரையிலிருந்து நூற்றுக்கணக்கான கடல் மைல்கள் தொலைவுக்குச் சென்று பெரிய சரக்குக் கப்பல்களைத் தாக்குவது கடினம். எரிபொருள், உணவு, ஆயுதங்கள், மனிதர்கள் அனைத்தையும் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.

ஆனால் ஒரு பெரிய சரக்குக் கப்பலையே கைப்பற்றிவிட்டால்?

அந்தக் கப்பலையே மிதக்கும் கடற்கொள்ளையர் தளமாகப் பயன்படுத்தலாம்.

ரூயன் அதற்குப் பயன்பட்டது. இந்திய அரசின் பின்னர் வெளியான அதிகாரப்பூர்வத் தகவல்களின்படி, 35 ஆயுதமேந்திய கடற்கொள்ளையர்கள் வரை அந்தக் கப்பலில் தங்கி, மற்ற வணிகக் கப்பல்களைத் தாக்குவதற்கான மதர் வெஸல் ஆக அதை பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தனர். ‘அடிமைப் பெண்’ திரைப்படத்தில் வருவது போல் பிடிபட்ட 18 மாலுமிகளும் பிணைக் கைதிகளாக மாறி, கடற்கொள்ளையர் கும்பல் சொல்லும் இடங்களுக்கு ரூயன் கப்பலை ஓட்டிச் செல்ல நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டனர்.

உலக நாடுகள் அனைத்தும் ரூயனைத் தேடி வந்தன. அது கடற்கொள்ளையர் கப்பலாக மாறியதால் அதை ஏவுகணைகளை வீசி அழிக்கவும் சர்வதேச சட்டத்தில் இடம் இருந்தது. ஆனால் அதில் பிணைக் கைதிகள் இருப்பதால் என்ன செய்வது என யாருக்கும் தெரியவில்லை.

இந்தியக் கடற்படை அப்பகுதியில் நடக்கும் கப்பல் போக்குவரத்தை தொடர்ந்து கண்காணித்துக் கொண்டிருந்தது. அந்தத் தகவல்களை ஆய்வு செய்தபோது சாட்டிலைட் மூலம் ரூயன் மீண்டும் நகர்வது தெரியவந்தது.

இந்த முறை இந்தியக் கடற்படை அதை விடத் தயாராக இல்லை.

அரபிக்கடலில் ஏற்கெனவே பணியில் இருந்த இந்தியாவின் ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தாவுக்கு (INS Kolkata) ரூயனை இடைமறிக்க உத்தரவு வழங்கப்பட்டது.

2024 மார்ச் 15 காலை ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தா, ரூயனை இடைமறித்தது.

முதலில் நிலைமையை உறுதிப்படுத்துவதற்காக ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தா தனது ட்ரோன் ஒன்றை ரூயன் அருகே அனுப்பியது.

அப்போது கடற்கொள்ளையர்கள் அந்த ட்ரோன் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தி அதைச் சுட்டு வீழ்த்தினர்.

அதோடு நிற்கவில்லை.

ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தா மீதும் அவர்கள் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர்.

இதன் மூலம் நிலைமை முற்றிலும் மாறியது.

இப்போது அது சந்தேகத்திற்குரிய ஒரு வணிகக் கப்பல் மட்டும் அல்ல; இந்தியப் போர்க்கப்பல் மீது நேரடியாக ஆயுதத் தாக்குதல் நடத்திய கடற்கொள்ளையர்களின் கப்பல்.

ஆனால் ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தாவுக்கு இன்னும் ஒரு மிகப்பெரிய சிக்கல் இருந்தது.

ரூயனுக்குள் பணயக் கைதிகள் இருந்தார்கள்.

எனவே கப்பலை ஏவுகணையால் தாக்கி அழிப்பது எளிதான ராணுவத் தீர்வாக இருந்தாலும், அது நடைமுறையில் சாத்தியமில்லை. கடற்கொள்ளையர்களைக் கொல்ல முயன்றால் பணயக் கைதிகளும் உயிரிழக்கலாம்.

நிலைமை கைமீறுவதை உணர்ந்த கொள்ளையர்கள், கப்பலை சோமாலியாவை நோக்கி ஓட்டிச் செல்லப் பணித்தனர். இன்னும் 100 கி.மீ கடந்தால் சோமாலியக் கடல் எல்லைக்குள் நுழைந்துவிடலாம். அதன்பின் அதனுள் நுழைந்து இந்தியாவால் தாக்குதல் நடத்த முடியாது.

அதனால் முதலில் இந்திய கடற்படை வீரர்கள் ரூயனின் ரேடார் மற்றும் ஜிபிஎஸ் அமைப்பை ஸ்னைப்பர் தாக்குதல் மூலம் செயலிழக்கச் செய்தார்கள். ரூயன் இப்போது திசை தெரியாத கப்பலாக மாறியது.

ஆனாலும் கடற்கொள்ளையர்கள் விடவில்லை. "ஆப்பிரிக்கா இருக்கும் திசை மேற்கேதான், சூரியனைப் பார்த்து திசையைக் கண்டுபிடித்துச் செல்" என்றார்கள். ரூயனும் அப்படியே மெதுவாகச் செல்ல முயன்றது.

அதன்பின் ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தா கப்பலின் சுக்கானை தாக்கி அதை முற்றிலும் முடக்கியது. கப்பல் இப்போது நடுக்கடலில் நின்றது.

அடுத்து சென்டிமென்ட் அட்டாக் தொடங்கியது. பல்கேரிய கேப்டனும் மாலுமிகளும் ரேடியோவில் வந்தார்கள். "கப்பல் மேல் சுடாதீர்கள். நீங்கள் சுடும் ஒவ்வொரு குண்டுக்கும் எங்களில் ஒருவரைக் கொல்வோம் என்கிறார்கள்" என்றார்.

அவர் சொல்வது உண்மை என தெரிந்தாலும் ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தா அடுத்த சதுரங்க நகர்வை நகர்த்தியது.

"இது சர்வதேச சட்டப்படி பைரேட் கப்பல். இதில் உள்ள நீங்கள் பிணைக் கைதி என சொல்லிக்கொள்ளலாம். ஆனால் நீங்களும், மீதமுள்ள மாலுமிகளும் சர்வதேசக் கடற்கொள்ளையருக்கு உதவும் நபர்கள். கப்பலில் உள்ள அனைவரையும் நாங்கள் கடற்கொள்ளையராக தான் கருதுவோம்" என்றது.

அதன்பின் கொள்ளையர்கள் அடுத்த காயை நகர்த்தினார்கள். பல்கேரிய கேப்டன் பல்கேரிய கப்பல் கம்பெனியைத் தொடர்பு கொண்டு அழுதார். அவர்கள் ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தாவை தொடர்புகொண்டு "ஆறு கோடி டாலர் கொடுத்தால் பிணைக் கைதிகளை விட்டுவிடுகிறோம் என்கிறார்கள். நாங்கள் கொடுக்கத் தயார். நீங்கள் தயவுசெய்து கப்பல் மேல் தாக்குதல் நடத்தாமல் விட்டுவிடுங்கள். எங்களுக்கு அவர்கள் உயிர்தான் முக்கியம். நாங்கள் வேண்டுமானால் பல்கேரிய அரசிடம் பேசி டெல்லியில் லாபி செய்யவும் தயார்" என வேண்டுகோள் விடுத்தனர்.

ஆனால் ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தாவுக்கு பிறப்பிக்கபட்டிருந்த உத்தரவு உறுதியானது: "நம் நோக்கம் கடற்கொள்ளையை ஒழித்து, இந்தியப் பெருங்கடலில் வணிகத்தைப் பாதுகாப்பதுதான். கொள்ளையரைத் தப்ப விட வேண்டாம்" என்று.

ஆனால் அதே சமயம் மாலுமிகள் கொல்லப்பட்டால் சர்வதேச அளவில் பிரச்சினையாகிவிடும். அதையும் இந்தியா விரும்பவில்லை. உடனடியாக கப்பலை கமாண்டோ ஆபரேஷன் மூலம் கைப்பற்ற முடிவு செய்தார்கள்.

கப்பலில் இறங்கி தாக்க, மும்பையில் இருந்து சி 17 (C-17) விமானம் மூலம் அதிரடிப்படை கமாண்டோ படை ஒன்று விரைந்து வந்துகொண்டிருந்தது.

இப்போது பல்கேரிய கேப்டனிடமிருந்து தகவல் வந்தது. கடற்கொள்ளையர்கள் இரண்டு பிரிவாகப் பிரிந்துவிட்டார்கள். ஒரு பிரிவு, "நாம் கப்பலில் உள்ள படகுகளை எடுத்துக்கொண்டு சோமாலியா போய்விடலாம்" என்கிறார்கள். இன்னொரு பிரிவு, "ஆறு கோடி வந்தால் தான் போவோம்" என்கிறார்கள் எனத் தெரியவந்தது.

ஆறு கோடி கேட்கும் பிரிவின் தலைவன் இருக்கும் இடம் ட்ரோன், பைனாகுலர்களால் கண்டறியபட்டு, அவன் நின்ற இடத்துக்கு கீழே கப்பலின் பக்கவாட்டில் வெடிமருந்து இல்லாத ஷெல்லால் அடித்தார்கள். அவனும், இன்னொருவனும் அடிபட்டு கீழே விழுந்தார்கள். அவன் கொல்லபட்டிருந்தால் கடற்கொள்ளையர் கோபத்தில் அனைவரையும் கொன்றிருக்கலாம். ஆனால் கொல்லாமல் சும்மா கீழே விழுந்து அடிபடும்படி ஷெல்லால் அடித்து தாக்கியதும் அந்த இரண்டாம் பிரிவிடையே பீதியை உண்டாக்கியது.

கமாண்டோக்கள் வரும் தகவலும் சொல்லபட்டது. அவர்கள் வந்தால் அதன்பின் பேச்சுவார்த்தை எல்லாம் கிடையாது. நேராக சுட்டுக்கொண்டுதான் கப்பலில் இறங்குவார்கள். அதன்பின் ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தாவே நினைத்தாலும் அவர்களை தடுக்க முடியாது.

அதன்பின் நிலைமை முற்றிலும் மாறியது.

ஒட்டுமொத்தக் கடற்கொள்ளையரும் சரணடைய முன்வந்தார்கள்.

அப்போது C-17 விமானம் மூலம் இந்தியாவிலிருந்து பறந்துவந்த கமாண்டோக்கள் கடலில் குதித்து, போர்க்கப்பல்களின் உதவியுடன் கப்பலில் ஏறினார்கள். 35 கடற்கொள்ளையர்களும் கைது செய்யப்பட்டார்கள்.

அப்போது ரூயனில் சுமார் 37,800 டன் சரக்கும் இருந்தது.

35 கொள்ளையரையும் சோமாலியாவுக்கு அனுப்பாமல் நேராக மும்பைக்குக் கொண்டுவந்து இந்திய நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்தி, சர்வதேசக் கடற்கொள்ளையர் சட்டப்படி வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டது.

18 மாலுமிகளும் பாதுகாப்பாக பல்கேரியாவுக்குக் கப்பலுடன் அனுப்பி வைக்கப்பட்டார்கள்.

ஐஎன்எஸ் கொல்கத்தாவின் கேப்டன் சரத் சின்சுன்வால் (Captain Sharad Sinsunwal) அரசியல் அழுத்தம், பேரம், ராணுவ நடவடிக்கை, சைக்கலாஜிக்கல் அட்டாக், சென்டிமென்டல் பிளாக்மெயில், கமாண்டோ ஆபரேஷன் என அனைத்தையும் திறமையாகக் கையாண்டு ஒரு மாலுமியும் மரணமடையாமல் அனைவரையும் 40 மணி நேரப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு மீட்டிருந்தார். அவருக்கு ஷௌர்யா சக்ரா (Shaurya Chakra) எனும் இந்தியாவின் மிக உயரிய அமைதிக்கால வீரதீர விருது வழங்கப்பட்டது.

~ நன்றி திரு நியாண்டர் செல்வன் ஜி

முதியோர் இல்லங்கள்

 

முதியோர் இல்லங்கள்:

​இன்றைய தேதியில், "முதியோர் இல்லம்" சக்கை போடு போடும் ஒரு பிசினஸ். கடந்த ஆறு மாதங்களாக முதியோர் இல்லம் தேடிக் கொண்டிருப்பவர்களோடு தொடர்பில் இருப்பதால், பல ஆழமான விஷயங்கள் தெரியவருகின்றன. சற்று வசதியான விடுதிகள் மாதத்திற்கு ₹50,000 வரை வசூல் செய்கிறார்கள். இது இன்றைய தேதிக்கான கட்டணம். அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில், வருடா வருடம் 10% உயர்த்தப்படும். மருத்துவச் செலவுகள் தனி. இது சாதாரண மக்களுக்கு எப்படி கட்டுப்படியாகிறது என்று புரியவில்லை. முப்பது நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் கேள்விப்பட்டிராத பிசினஸ் இது. அனாதைகளைத் தவிர, சண்டையோ-சமாதானமோ பெரியவர்கள் ரோட்டுக்கு வந்ததில்லை; விரட்டப்பட்டதும் இல்லை.

​முதியோர் இல்லத்தில் இருப்பவர்கள் யார்?

​சமீபத்தில் திரு. லேனா தமிழ்வாணன் அவர்கள் ஒரு நிகழ்ச்சியில் கூறிய கருத்து நினைவுக்கு வருகிறது:

​"முதியோர் இல்லங்களில் இரண்டு வகையான மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள்.

1. ​தங்கள் சொத்து முழுவதும் பிள்ளைகளுக்குத்தான் என்று நினைத்து, அவசரப்பட்டு சொத்துகளைப் பிள்ளைகளுக்கு எழுதி வைத்துவிட்டு, பின்னர் கைவிடப்பட்டவர்கள்.
2. ​பிள்ளைகள் மற்றும் மருமகளிடம் அனுசரித்துப் போகாமல், அவர்களின் குடும்பப் பிரச்சினைகளில் தேவையில்லாமல் தலையிட்டு, எதற்கும் விட்டுக்கொடுக்காமல் இருந்தவர்கள்."

​பெற்றோர்களுக்கு தேவை விவேகம்!

​பிள்ளைகள் மீது பாசம் காட்டுங்கள்; சொத்துக்களை பிரித்துக் கொடுங்கள்; ஆனால் அந்தப் பாசத்தில் உங்கள் எதிர்காலப் பாதுகாப்பை இழந்துவிடாதீர்கள். சொத்தைக் கொடுப்பது தவறல்ல, ஆனால் உங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளாமல் கொடுப்பதுதான் தவறு. வயதான காலத்திற்குத் தேவையான பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை முதலில் உறுதி செய்துகொள்ளுங்கள். பாசம் இருக்கட்டும்... அதனுடன் கொஞ்சம் விவேகமும் இருக்கட்டும்!

​பிள்ளைகளுக்குத் திருமணமாகி தனிக்குடும்பமாக வாழத் தொடங்கிய பிறகு, அவர்களின் வாழ்க்கையை அவர்கள் வாழ விடுங்கள். ஒவ்வொரு முடிவிலும் ஏன் மூக்கை நுழைக்க வேண்டும்? ஆலோசனை கேட்டால் மட்டும் சொல்லுங்கள்; அதுவும் பட்டும் படாமலும்! கருத்து கேட்கவில்லையா? அமைதியாக இருங்கள். அனுசரித்துப் போவது அவமானம் அல்ல. It's their life. தேவையில்லாத சண்டையைத் தவிர்ப்பது மிகப்பெரிய அறிவு.

​தலைமுறை இடைவெளி (Generation Gap):

​தலைமுறை இடைவெளி எப்போதும் இருப்பதுதான். ஆனால், வேறு எந்தக் காலத்தையும் விட இப்போது இது பிரம்மாண்டமாக இருக்கிறது.

​பெரிசுகளே! அவர்கள் லேட்டாகத் தூங்குவார்கள், லேட்டாக எழுவார்கள். Swiggy ஆர்டர்கள் பல வரும். 'Heat and Eat' உணவுகள் சமையலறையை ஆக்கிரமிக்கும். Reels ஓயாமல் பார்ப்பார்கள்; பத்து நிமிடங்களுக்கு மேல் கவனம் செலுத்தி ஒன்றைப் பார்க்கவோ கேட்கவோ மாட்டார்கள். அதிகமாக ஈகோ பார்ப்பார்கள். இவையெல்லாம் கால மாற்றங்கள்; ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். எல்லோர் வீட்டிலும் இப்படித்தான் இருக்கப் போகிறது. இதற்காக வெகுண்டு எழுந்து சண்டைக்கு நிற்கக் கூடாது.

​அவர்களைத் தொந்தரவு செய்யாமல், உங்களுக்குப் பிடித்தவற்றை நீங்கள் சமைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் நேரத்திற்குத் தூங்கி எழலாம்; அவர்கள் ஆட்சேபிக்க மாட்டார்கள். முதியோர் இல்லங்களில் போய்ப் புதியவர்களிடம் அனுசரித்துப் போகும்போது, சொந்தப் பையன் வீட்டில் அனுசரிக்க மாட்டீர்களா?

​உங்களது உடல் சக்திக்கு மீறிய வேலைகளை உங்கள் மீது திணித்தால், "இயலாது" என்று நேராகச் சொல்லிவிடுங்கள். முணுமுணுப்பதை விட இது நல்ல தேர்வு. அவர்கள் எப்படி வேண்டுமானாலும் உடுத்துக்கொள்ளட்டும், பார்ட்டி செய்யட்டும்; அவர்களின் நட்பு வட்டம் அவர்களின் தேர்வு. உங்கள் வேலையை நீங்கள் பாருங்கள்.

​பிள்ளைகளுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்!

​நீங்கள் ஜனித்ததே அவர்களால்! உங்களை வளர்ப்பதற்காக எத்தனை இரவுகளைத் தூக்கமின்றி கழித்திருப்பார்கள்? உங்களுக்காக எத்தனை ஆசைகளை விட்டுக்கொடுத்திருப்பார்கள்? இன்று அவர்களுக்கு வயதாகிவிட்டது என்பதற்காக, "அவர்கள் சுமை" என்று நினைக்காதீர்கள்.

​நேற்று நீங்கள் அவர்களின் விரலைப் பிடித்து நடந்தீர்கள்; நாளை அவர்களுக்கு உங்கள் கை தேவைப்படலாம். அவர்களுக்குப் பணம் மட்டுமே தேவையில்லை... ஒரு அன்பான வார்த்தை, ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு, ஒரு மரியாதையான அணுகுமுறை, “நான் இருக்கிறேன்” என்ற நம்பிக்கை! அவ்வளவே!

​குடும்பம் சிதைவதற்குப் பெரிய காரணங்கள் தேவையில்லை. சின்னச் சின்ன ஈகோ... “நான் ஏன் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும்?” என்ற பிடிவாதம்... இவை போதும். அதேபோல் ஒரு குடும்பத்தைக் காப்பாற்றவும் பெரிய விஷயங்கள் தேவையில்லை. ஒரு சிறிய அன்பு, ஒரு மன்னிப்பு, ஒரு விட்டுக்கொடுத்தல், ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொள்ளும் மனம்... இவை போதும்!

​சொத்தைப் பாதுகாப்போம்... உறவுகளை அதைவிட அதிகமாகப் பாதுகாப்போம்!

​Let wisdom prevail!

துக்ளக் தர்பார்

துக்ளக் தர்பார்!

​கோயில்களுக்குள் செல்போன் எடுத்துச் செல்லக் கூடாது என ஒரு தடை உத்தரவு. காரணம், ஒருசிலர் ‘ரீல்ஸ்’ எடுக்கிறார்கள் என்பதற்காக! சட்டம் இயற்றுபவர்கள் தீரச் சிந்திக்காமல் செயல்பட்டால், அல்லது மக்களைக் கோயிலுக்கு வரவிடக் கூடாது என்ற தவறான எண்ணத்தோடு முடிவெடுத்தால் மட்டுமே இதுபோன்ற அராஜக விதிகளை அமல்படுத்த முடியும்.

​ரீல்ஸ் எடுத்தாலோ, உரத்த குரலில் பேசினாலோ, அனுமதி இன்றி புகைப்படம் எடுத்தாலோ, அல்லது போனை ‘சைலன்ட் மோடில்’ போடத் தவறினாலோ போனைப் பறிமுதல் செய்வோம் என்று எச்சரியுங்கள். ஒவ்வொரு மூலைக்கும் CCTV கேமராக்கள் எதற்காகப் பொருத்தப்பட்டுள்ளன? கொஞ்ச நாட்களுக்குக் கூடுதல் காவலர்களைப் பணியமர்த்தி விதிமீறல்களைக் கட்டுப்படுத்துங்கள்; பிரச்சினை முடிந்தது.

​அதை விடுத்து, செல்போனே எடுத்துச் செல்லக் கூடாது என்பது இக்காலத்திற்குச் சற்றும் சாத்தியமில்லாத ஒன்று.

​சில பெரிய கோயில்களுக்குச் சென்று தரிசித்துத் திரும்ப நான்கு முதல் ஐந்து மணி நேரம் வரை ஆகிறது. அதுவரை போனை லாக்கரில் வைத்துவிட்டு வர வேண்டும். போனை வைப்பதற்கு ஒரு மணி நேரம் வரிசை; அதை மீட்டு எடுப்பதற்கு ஒரு மணி நேரம் வரிசை.

​மணி கணக்கில் வரிசையில் காத்திருக்கும் பக்தர்களுக்கு எத்தனையோ அவசரத் தேவைகளும் அழைப்புகளும் வரத்தானே செய்யும்?

​வீடு, பணியிடம், குழந்தைகள் படிக்கும் பள்ளிகள், கல்லூரிகள், மருத்துவமனைகள், காவல் துறை என யாருக்கு எங்கிருந்து வேண்டுமானாலும் அவசர அழைப்பு வரலாம். ஏன், கோயிலுக்குள்ளேயே ஒருவருக்கு திடீரென உடல்நலம் குன்றலாம்; உடன் வந்த முதியவர்களோ, குழந்தைகளோ கூட்டத்தில் காணாமல் போகலாம்; உடைமைகள் திருடு போகலாம். அப்படி ஒரு சூழலில் யாரிடம் உதவி கேட்பது? எப்படித் தொடர்புகொள்வது?

​முதியவர்களை அழைத்து வரும் குடும்பங்களுக்குத்தான் இந்த நடைமுறைச் சிக்கல்களின் தீவிரத்ன்மை புரியும். சிறப்பு வழியில் ('VIP') எளிதாகச் சென்று வரும் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களுக்கு இது எப்படிப் புரியும்?

​சொந்த மொபைல் எண்களையே நினைவில் வைத்திருக்க இயலாத இந்தக் காலத்தில், அவசர நேரத்தில் மற்றவரை எப்படித் தொடர்புகொள்வது?

​"கோயிலுக்குச் செல்வதையே மக்கள் தயங்கும் அளவுக்கு இந்த விதிகளால் சிரமங்கள் உருவாகக் கூடாது" என்கிறார் அண்ணாமலை.

​அமைதியான முறையில் இறைத்தரிசனம் செய்ய வரும் பக்தர்களுக்கு, இந்தத் தேவையில்லாத கட்டுப்பாடுகள் கடும் பதற்றத்தையும் மன உளைச்சலையும் ஏற்படுத்துகின்றன.

​மக்களின் ஆன்மீக நம்பிக்கையையும் வழிபாட்டு உரிமையையும் எளிதாக்குவதற்குத்தான் கோயில் விதிமுறைகள் இருக்க வேண்டும். மாறாக, மக்களைக் கோயிலை விட்டே விலகிப் போகச் செய்வதற்கு அல்ல. ஒருவேளை அதுதான் நோக்கமா?

​எனவே, தமிழக அரசு இந்த நடைமுறையை உடனடியாக மறுபரிசீலனை செய்து, பக்தர்களைத் துன்புறுத்தும் இந்தத் தடையைத் திரும்பப் பெற வேண்டும்.

​பாடல் பெற்ற ஸ்தலம், திவ்ய தேசம், வைப்புத் ஸ்தலம் என்ற வரிசையில், "செல்போன் தடைத் தலம்" என்று புதிதாக ஒரு பட்டியலை உருவாக்கத் தேவையில்லை.

​இந்து சமய அறநிலையத் துறை முதற்கட்டமாக 52 கோயில்களின் பெயர்களுடன் இப்படி ஒரு பட்டியலை வெளியிட்டுள்ளது. மிக முக்கிய ஆலயங்களில் 'பாதுகாப்பு' காரணங்களுக்காக மட்டுமே இதை விதிவிலக்காகச் செயல்படுத்தலாமே தவிர, நிர்வாக வசதிக்காகப் பொதுமக்களை வதைக்கக் கூடாது.

​கோயில் வளாகங்கள் என்பவை வழிபாடு மட்டுமன்றி, ஆன்மீகச் சொற்பொழிவுகளும், கலை நிகழ்ச்சிகளும், சமூகக் கூடல்களும் நடக்கும் பொதுவெளிகளாகவே காலம் காலமாக இருந்துவந்துள்ளன என்பதை அரசு உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும்.

கடுதாசி தினம்

 செப்டம்பர் 1: ‘உலகக் கடிதங்கள் எழுதும் தினம்’ என்று கூகுள் சொன்னது.

​தபால் என்பது கூரியராகவும் பார்சலாகவும் மாறிவிட்ட இன்றைய சூழலில், "நாம் கடிதம் எழுதினோம்" என்பதே ஏதோ சங்க காலச் சிந்தனை போலாகிவிட்டது.

​அந்தக் காலத்துக் கடிதங்களுக்கு என்று ஒரு புரோட்டோகால் இருந்தது. கடிதத்தின் தலையில் பிள்ளையார் சுழி (௳) இருக்க வேண்டும். நமஸ்கரிக்க வேண்டும் அல்லது ஆசீர்வதிக்க வேண்டும். ‘நலமறிய ஆவல்’ என்று எழுத வேண்டும். எவ்வளவு கெட்ட செய்தியாக இருந்தாலும், "இங்கு அனைவரும் க்ஷேமம்" என்றுதான் தொடங்குவோம்.

​அக்காலத்தில் குடும்பங்களுக்கு இடையேயான ஒரே தொடர்பாடலே (Communication) தபால்தான்.

​தபால் கார்டுகளில் இண்டு இடுக்கு விடாமல், போஸ்ட் ஆபீஸ் சீல் அடிக்கும் இடத்தை மட்டும் விட்டுவிட்டு, மீதி எல்லா இடங்களிலும் எழுதுவோம். பி.கு செருகல் தனிக்கதை.இப்போது Font size என்கிறார்களே... எங்கள் எழுத்தின் அளவிற்கு முன் அதெல்லாம் ஒன்றுமே இல்லை! கடிதம் முடிய முடிய எழுத்தின் அளவும் சுருங்கி கொண்டே வரும்.

​கடிதம் முடியும் போது "வேலும் மயிலும் துணை" என்றே முடியும். சில புரட்சியாளர்கள் "கடவுள் துணை" என்பார்கள்.

​இந்த முறை அநேகமாகக் எல்லாச் சாதாரணக் கடிதங்களிலும் பின்பற்றப்படும்.

​அன்றைக்குத் தபால்காரர் ஒரு காவல் தெய்வம் மாதிரி. தபால்காரர் அன்று ஊருக்குள் வரவில்லை என்றால், ஊரே பதற்றமாகிவிடும். ஆசிரியர்களும் தபால் நிலைய ஊழியர்களும் ஊருக்கே சொந்தக்காரர்கள் போல இருந்த காலம் அது.

​கார்டு ஒரு அணா; இன்லேண்ட் (Inland letter) 15 காசு. வசதி உள்ளவர்கள் இன்லேண்டில் எழுத, நாங்கள் கார்டு பக்கமே நிற்போம். பள்ளிக்கூட தேர்வு முடிவுகள் கூடக் கார்டில்தான் வரும். மாணவன் பாஸா, ஃபெயிலா என்பது ஊருக்கே தெரிந்துவிடும்!

​பழைய கடிதங்கள் ஒரு கம்பியில் செருகப்பட்டு, பல ஆண்டுகள் கூடத்திலேயே தொங்கிக்கொண்டிருக்கும். Trash என்ற பேச்சே கிடையாது.

​கண் முன்னே இந்த மாற்றம் எவ்வளவு வேகமாக நடந்துவிட்டது!

​வரலாற்றில் புகழ்பெற்ற பல கடிதங்கள் தொகுக்கப்பட்டுப் புத்தகங்களாக வெளிவந்துள்ளன. ஜவஹர்லால் நேரு தன் மகளுக்கு எழுதிய கடிதங்கள், அண்ணாதுரையின் கடிதங்கள், கருணாநிதியின் கடிதங்கள், அரவிந்தரின் கடிதங்கள், கு.ப.ரா.வின் கடிதங்கள் எனப் பலவற்றை இதற்குச் சான்றாகச் சொல்லலாம்.

​நான் எழுதிய முதல் கடிதம் எதுவென்று எனக்கு நினைவில் இல்லை. "As I am suffering from fever, I request you to grant me one day leave..." என்று வகுப்பு ஆசிரியருக்கு எழுதியதுதான் மங்கலாக நினைவிருக்கிறது. அதைப் புத்தகமாக்க முடியாது.

இந்தக் காலக் கடிதம் (மெசேஜ்) ஒன்று:

"Hi da, I gt apntd in infos. 26lpa. TBH, in Tldr I dint expd dis. Les clbrte in a prty. Ayavnt tld yet 2mi gf."

என்ன சொல்கிறார் என்று தெரிகிறதா?"

Hi da, I got appointed in Infosys. 26 Lakhs per annum. To be honest, in TL;DR (Too Long; Didn't Read / சுருக்கமாகச் சொன்னால்), I didn't expect this. Let's celebrate in a party. I haven't told yet to my girlfriend."

தமிழில் இதன் பொருள்:

"ஹாய் டா! எனக்கு இன்ஃபோசிஸில் வேலை கிடைச்சிருச்சு ஆண்டுக்கு 26 லட்சம் சம்பளம்! உண்மையச் சொல்லணும்னா, சுருக்கமாச் சொன்னா நான் இத எதிர்பார்க்கவே இல்லை. ஒரு பார்ட்டி வச்சு கொண்டாடுவோம்! இதப்பத்தி நான் இன்னும் என் கேர்ள்ஃபிரண்டிட்ட (காதலியிடம்) கூடச் சொல்லல."

 

கரப்புகள்

காலம் காலமாக, நிகழ்தலை முறையினருக்கு, சென்ற தலைமுறையினரைப் பற்றி, ஒரு பொழுதும் நல்ல அபிப்பிராயம் இருந்தது இல்லை. சொன்ன பேச்சு கேட்க மாட்டார்கள், அறிவு போதாது, முதிர்ச்சி இருக்காது என்ற எண்ணம் கொண்டவர்கள் தான். இதனால்தான், "அறியா பிள்ளை வெள்ளாமை வீடு வந்து சேராது" என்று சொலவடையே வந்தது. ஆனாலும், காலம் நகரத்தான் செய்தது.  

வருத்தம் தரும் விதமாக, தற்போதைய நிகழ் தலைமுறையின், GenZ பற்றிய கவலை உண்மையாக இருக்கின்றது. 

அவர்களை குறித்து பீதி அடைவதில் உண்மை இருக்கிறது.

GenZ, தங்கள் தலையில் மட்டும் அல்ல; நாட்டின் தலையிலும் மண்ணை அள்ளி கொட்டுகிறார்ளோ என்ற அச்சம் நிலவுகிறது.

அவர்களது சிந்தனைகள் அரை வேக்காட்டுத் தனத்திற்கும் கீழே இருக்கின்றது. 

இராணுவ முக்கியத்துவம் உள்ள நிலைகளின் உள்ளே நுழைந்து பார்ப்பேன் என்பது அறிவீனம். முட்டாள்தனம், பைத்தியக் காரத்தனம். ஒருவகை கயமைத் தனம். 

எல்லாமே அவர்களுக்கு கேலிகள், கிண்டல்கள் மீம்கள் என்பது பரிதாபம்.

அதனால்தான் GenZ அணுகுமுறை குறித்து , அச்சம் அடைகிறோம்.

பெரும் பாய்ச்சல் என்று அவர்களே சித்தரித்துக் கொண்டாலும், குருட்டுப் பூனை விட்டத்தில் தாவும் கதையாகத்தான் இவர்கள் நடத்தை இருக்கிறது. 

இவர்கள், அறிவினை கழற்றி வைத்த தலைமுறையா அல்லது பரிணாம வளர்ச்சி குன்றியவர்களா அல்லது பள்ளி வகுப்பில் கடைசி வரிசையா என்பது தெரியவில்லை.

அவர்களது இம்சைகள் எல்லை கடந்து திரிகின்றன, 

இந்த ஜென் இசட் கோஷ்டிகளுக்கு எதை செய்யவேண்டும் எதைச் செய்ய கூடாது என்பது தெரியவில்லை. உலகில் எல்லாமே தவறு; நாங்கள் மட்டும்தான் சரி என்பது போலவும், இவர்கள் நினைத்ததை எல்லாம் செய்வதுதான் சுதந்திரம் என்றும் அதற்குத்தான் நாடு சுதந்திரம் பெற்றது என்றும் நம்புகின்றார்கள்,  

எவ்விதமான நாட்டுபற்றோ நல்லறிவோ , பொறுப்போ இவர்களிடமில்லை.

இருப்பதெல்லாம் அவசரம், அறைகுறை, பக்குவமின்மை, பொறுப்பின்மை, மேலெழுந்த வாரியான கருத்து. ஆழ்ந்த சிந்தனை என்பது அறவே இல்லை.

அக்கம் பக்க நாடுகளில் இவர்கள்செய்த கலவர அட்டகாசம் நிறைந்த காலித் தனத்தை, புரட்சி என நம்புகிறார்கள். 

இவர்களால் ,ஓரிரு நாடுகளில் ஆட்சியும் மாறின. 

அங்கெல்லாம் ஆட்சி அலங்கோலமாய் கிடக்க, இக்கும்பல் ஆப்பசைதத்த குரங்கு போல் சிக்கிக் கிடக்கின்றன. 

நெருப்பு வைத்துவிட்டு ஓடமுயலும் குரங்குகள் போல் அரற்றுகிறார்கள்.

வெளிநாட்டில் குரங்குகள் என்றால் இங்கு இவை கரப்பான் பூச்சிகள்.

அப்படி ஒரு கரப்பு ஒன்று, லடாக் பக்கம் ராணுவ முகாமில் நுழைந்து, என் உரிமை, என் நாடு. என் எல்லை என அட்டகாசம் செய்து படமெல்லாம் எடுத்து அழிச்சாட்டியம் செய்திருக்கிறது

ராணுவ நிலைகளை படம் எடுப்பது , காவல் மிகுந்த இடங்களில் நுழைவது எல்லாம் தடை செய்யபட்ட ஒன்று. இச்சட்டம் எல்லோருக்கும் பொருந்தும்.

ஆனால் ஜென் இசட் கோஷ்டிகள் தாங்கள் யாருக்கும் கட்டுபடாதவர்கள் என நினைப்பு கொண்டவர்கள் என்பதால் அடங்க மறுத்திருக்கின்றது, 

மேலும் "நான் ஜென் இசட்தெரியுமா?" என குரங்கு போல என கூச்சல் போட்டு உள்ளது. 

உண்மையில் இம்மாதிரி இடங்களில் அத்துமீறி நுழைந்தால் சுட்டுக்கொல்ல ராணுவத்துக்கு அதிகாரம் உண்டு,

ஆனால் இப்பெண் "ஜென் இசட்" என கத்தியதால் , "ஓ இந்த கிறுக்கர் கூட்டமா, என சுடாமல் வெளித் தள்ளியிருக்கிறது.

கூச்சல் போடுவது; கிரீச்சிடுவது; ஒரு பொத்தானை அழுத்தி ஊழலை அழுத்தி விடலாம் என‌ சிந்திப்பது; ஒரு என்டர் பட்டனை தட்டி ஆட்சியைக் கவிழ்க்கலாம் என‌க்கனவு காண்பது; ஊர்ச்சந்தையில் ஒன்று கூடி, பீட்ஸா, பர்கர், பிரியாணி தின்று மாற்றத்தை கொண்டு வரலாம் என எப்படி நம்புகிறார்கள்?

லட்சக் கணக்கான பிரியாணி பொட்டலங்களை யார் Sponser செய்தார்கள், ஏன் செய்தார்கள் என்பதும் புரியவில்லை என்பது பரிதாபம்.

விசனத்திற்குரிய விஷயம், இவர்களுக்கு எந்த புத்தகமும் வேண்டாம். இன்ஸ்டா போதும். அரைகுறை ரெட்டிட் போதும். சமூக வலைத்தளங்கள் இவர்களது பிடியில்.

சில வகை பைத்தியங்களுக்கு, ஒன்று போட்டால் ஒழிய புத்தி வராது. நெருப்பு என்றால் சுடும் எனத் தெரிய வேண்டும்.

சௌகார் ஜானகி!

 பள்ளிக்கூட ஆசிரியர்களில் PT master-கள் எப்போதும் pet. English teacher எப்போதுமே அச்சம் தருவார்.

​நம்மை அறியாமல், சினிமா நடிகர்களிடமும் அத்தகைய விருப்பு வெறுப்பு ஒட்டிக்கொள்ளும். காரணம் தெரியாது.

​சௌகார் ஜானகி head mistress போல... கொஞ்சம் தள்ளி நின்றே ரசிப்போம்.

​அழுமூஞ்சி கேரக்டர்களுக்கென்றே அவரை நேர்ந்து விட்டிருந்தார்கள். அவர் கவர்ச்சி வேடம் போட்டாலும், 'போனால் போகட்டும்; ரசிச்சுக்கிட்டு போ' என்ற அலட்சியம் அவருக்கு இருக்கும்.

​அவரிடம் தன்னிச்சையாக ஒரு கம்பீரம் உண்டு. சற்று திமிர், கர்வம் கொண்ட உடல்மொழியும் தோற்றமும் இருக்கும்.

​பல படங்களில் இது வெளிப்பட்டிருக்கும். K. பாலச்சந்தர் இதைச் சரியாகப் பயன்படுத்தியிருப்பார்.

​'இரு கோடுகள்' நல்ல உதாரணம். 'புதிய பறவை', 'உயர்ந்த மனிதன்' போன்ற படங்களில் சிவாஜியின் பெரிய மனுஷ over acting-க்கு இணையான நடிப்பு.

​'எதிர் நீச்சல்', 'தில்லு முல்லு', 'பாமா விஜயம்' ஆகிய படங்களில் வித்தியாசமான சௌகாரைப் பார்க்க முடிந்தது. நகைச்சுவைகூட இயல்பாக வரும். வசனங்கள் யாவும் "சரோஜ் நாராயணன்" ஸ்டைல்.

​அந்த ஆளுமைத் தோற்றத்திற்கு, மரத்தைச் சுற்றி வந்து அசட்டு டூயட் பாடி ஆடும் ரோல் எடுபடாமல் போனது சரியே.

​புடவை அவருக்கு விருப்பமான தேர்வாக இருந்திருக்கும்.

​மரியாதையான கனவுக்கன்னியாகவும் இருப்பார்; பட்டு மாமியாகவும் இருப்பார்; கலெக்டராக வந்து அசத்துவார்.

​வெள்ளைப்புடவை அணிந்த விதவையாகவோ, ஏங்கவைக்கும் சிங்கப்பூர் சிங்காரியாகவோ அசற மாட்டார்.

​இரண்டு கணேசன்கள், எம்.ஜி.ஆர், கமல், ரஜினி என எல்லோருக்கும் ஈடு கொடுத்தவர்.

​சென்ற தலைமுறையின் legend-களான பானுமதி, சாவித்திரி, அஞ்சலிதேவி, தேவிகா வரிசையில் மற்றுமொரு நட்சத்திரம் மறைந்தது.

​94 வயது வரை, நிறைவான வாழ்க்கை வாழ்ந்த அவருக்கு அஞ்சலி.

​ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி!

The Arrogance of Meta

 The Arrogance of Meta

​I have repeatedly argued that social media companies have turned into demons, acting like sovereign "super-governments."

​Such is their arrogance that company officials dared to remove a post by the Prime Minister of India. I refuse to believe they are foolish enough to delete a PM’s message without careful deliberation. They likely operate in deep collusion with seasoned politicians.

​It is no secret that global powers dislike seeing India emerge as a formidable force. All they want is an India that stands with a begging bowl in hand, relying on the West and China for help. Those arrogant nations must remember: those days are long gone. The New India will not behave like a slave.

​They cannot dictate terms here—they must abide by the rules and regulations of India.

​The Incident: Meta Summons & Key Details

​The Indian government summoned Meta's global head of public policy after the platform briefly removed a video post by Prime Minister Narendra Modi. Although Meta apologized and restored the post—claiming an automated filter glitch caused the error—the government firmly stated the explanation was insufficient.

• ​The Post: A July 23 video message in which PM Modi addressed youth and student protests regarding examination paper leaks, promising strict new laws and fast-track courts.
• ​The Removal: The video was temporarily taken down on Facebook with a notice claiming regional restriction due to a legal request.
• ​The Response: Meta restored the content, called it a mistake, and blamed automated filter errors.
• ​The Action: The Ministry of Electronics and Information Technology (MeitY) rejected Meta's reasoning as unreasonable and issued a formal summons, stating the matter is "far from settled."

​A Wake-Up Call for the Ministry

​The Ministry of Information and Broadcasting (I&B) and MeitY must pay serious attention now. It is time for them to wake up from their deep sleep. They have far more crucial responsibilities to handle than trivial matters.

​If the ministry does not act decisively, these platforms will destabilize the government. If officials believe that PM Modi’s individual efforts are enough to manage this, they are living in a myth. They must shed this complacency and wake up immediately! Officials and ministers cannot disown their responsibilities; they must be held accountable.

​Big Tech and social media giants consistently work against this nation's interests. The time has come to put them in their place. Just as China developed its own digital ecosystem, India must build and rely on its own sovereign social media platforms.

Agitations and Governments

Agitations and Governments

In today's society, where social media is always in a hurry to sensationalize the news, public agitations have become an everyday reality. They seem almost impossible to prevent.

From basic demands like clean drinking water and better public transport to larger issues like NEET, people regularly take to the streets seeking justice. Every struggle has its own merits. NEET, for instance, isn't 100% right or 100% wrong—there are compelling arguments on both sides.

When these struggles spill over onto the streets, governments face immense paranoia. They cannot afford to openly take sides. After all, every country has its adversaries. Whether it's deep-state politics or right- and left-wing extremists, opportunistic forces are always waiting for the right moment to strike. They don't care about ethics or justice; their sole goal is to topple the government, and they will hijack any struggle to achieve it.

We have seen this happen in Sri Lanka, Nepal, and Bangladesh, where rioters overthrew governments. But were their demands ever met? Was a paradise achieved after the fall? No.

Here in India, when the Delhi NEET protest was launched, hostile organizations quickly joined hands and jumped into the fray. Was it to find a solution to the exam issue? No. Their demand was the resignation of ministers. Are students really naïve enough to believe that resignations are a magic wand? No. Fortunately, before this street protest could be fully hijacked by these 'forces,' it subsided—much to the disappointment of social media opportunists who wanted the unrest to spread across the country.

At the same time, pro-government voices can be equally vociferous, demanding to know why the protests weren't simply crushed. These are thoughtless reactions.

History offers precious lessons on how such agitations unfold and how they should be tackled:

Chile: A simple truck drivers' strike was enough to collapse the government.

Europe: Massive protests in Germany and England often fail to alter government stances.

China: The infamous Tiananmen Square protests were ruthlessly crushed.

India: After the Emergency, Jayaprakash Narayan called for nationwide non-cooperation. Yet, Indira Gandhi was ultimately unseated through the electoral process, not through street violence.

Everyone has learned lessons about how to conduct—and manage—these struggles.

Unreasonably high-stakes demands, such as reinstating Article 370, are simply not going to happen. Even if the opposition or political outsiders were to win power, they could not easily override the consensus of the armed forces and the bureaucracy.

Today, the Government of India called the organizers for talks after three days, demonstrating a clear strategy. Instagram-style agitations might win clicks with memes, but they don't hold up in reality. Let the government reach a resolution with them. After all, the agitators' egos are usually satisfied just by having a platform at Jantar Mantar.

Let us hope things move toward a positive outcome.

 

Government Survival

 

Interesting article found in SM

The 8 Structural Requirements for Government Survival

Most conversations about governance focus on who should be in charge. This focuses on what structural properties a government needs to survive regardless of who's in charge.

These aren't ideological positions. They're engineering requirements. A government missing any one of these has a specific, exploitable vulnerability.

---

## 1. Continuous proof of operation

The government must continuously demonstrate that it's functioning. Not periodic elections. Not annual reports. Continuous, visible, verifiable operation. If the proof stops, that itself is the alarm.

**If missing:** The government can be silently captured between verification points. Nobody notices until the next election, review, or crisis.

## 2. Shared fate with citizens

The enforcement mechanism must depend on the same infrastructure as the people it protects. If the enforcer can survive the collapse of everything else, it has no structural incentive to prevent that collapse.

**If missing:** The enforcement class becomes insulated from consequences. They can allow degradation of public systems because it doesn't affect them.

## 3. Continuous verification against founding principles

The government must constantly check its current state against its defined correct state. Not just during crises. Not just when someone files a complaint. Continuously. Automatically.

**If missing:** The government doesn't know what "normal" looks like anymore. Slow drift goes undetected. Norms erode. Principles are violated incrementally. Each step is too small to trigger response, but the cumulative result is total departure from the original design.

## 4. Detection by one triggers response by all

When any branch or institution detects a violation, the detection must propagate to all other branches immediately and automatically. Detection cannot be contained or suppressed within the branch that found it.

**If missing:** Violations are discovered locally and buried locally. Corruption in one branch is invisible to the others. Sequential capture proceeds unchecked because each branch only sees its own compromise.

## 5. Multiple independent mechanisms prevent removal of checks

No single action, no single actor, no single branch can remove a check on power. Removing protections must require coordination across multiple independent trust boundaries that have no structural incentive to cooperate on removal.

**If missing:** The checks are a single point of failure. One sufficiently powerful actor removes the check and then operates freely. The protection existed only as long as nobody tried to remove it.

## 6. Capture is automatically visible

If any institution is captured (i.e., begins operating against its stated purpose), that capture must produce visible signals that cross into independent institutions automatically. Silent capture must be structurally impossible.

**If missing:** Institutions fail silently. The public doesn't know a branch has been captured until the damage is irreversible. Evidence of capture stays within the captured institution.

## 7. New rights integrate naturally

Adding new rights, new protections, or new checks must not require shutting down or reconfiguring the entire government. New protections must be adoptable without coordination from a central authority.

**If missing:** The government can't adapt to new threats. Every new protection requires supermajority consensus, which means it only evolves when there's overwhelming agreement, which means it's always behind the threat curve.

## 8. Constitutional violations trigger automatic response

Response to violations must be pre-committed and automatic. Not "we'll deliberate." Not "we'll investigate." The violation triggers the response. No evaluation gate. No committee. The response is structural, not political.

**If missing:** The response window is exploitable. The violator acts during the deliberation period. The committee debates while the damage propagates. Sequential evaluation cannot keep pace with exponential violation.

---

## The diagnostic

Governments don't fail because of bad people. They fail because of missing properties. Bad people are always present. The question is whether the architecture handles them or not.

For each requirement your government is missing, there is a specific vulnerability that will eventually be exploited. Not theoretically. Predictably.

Count how many your government satisfies. Then look at what's missing. Then ask yourself if you've seen that exact vulnerability exploited recently.

தமிழ் இனி மெல்ல வளரட்டும்.

நன்பர் ஒருவரை, என்ன செய்கிறீர்கள் என வினவ, ஒரு திரைப்படத்தின் பெயரைச் சொல்லி, "மூசிக் செம்மையாக அடிச்சிருக்கான்.. கேட்குக்கிணே, இட்லி சுட்டு தின்னேன்" என்றார்.

இசையை அடிப்பதும் , இட்லியை சுடுவதும் எங்கனம் என வினவ நினைத்தாலும், கேட்க அஞ்சி வாளவிருந்தேன்.

தமிழில் பிரத்தியேகமான வார்த்தைகள் இருக்கின்றன.

தமிழில் சமையல் செய்முறைகளுக்கே தனித்தனி வினைச்சொற்கள் இருந்தன. அவை வெறும் “cook” என்ற பொதுவார்த்தை அல்ல; உணவின் தன்மை, சூடு கொடுக்கும் முறை, நீர்/எண்ணெய் பயன்பாடு, பதம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு வினைகள் மாறும்.

இட்லி — அவித்தல் 

தோசை — வார்த்தல்

அடை — தட்டுதல் வார்த்தல்

வடை — பொரித்தல்

அப்பளம் — சுடுதல்

காய்கள் - வதக்குதல்

சோறு வேகவைத்தல்

அல்லது சோறு வடித்தல்.

கஞ்சி — காய்ச்சுதல்

பாகு — காய்ச்சுதல் / பதப்படுத்துதல்

தாளித்தல்,

கிளறுதல் — கேசரி,உப்புமா போன்றவற்றை கிளறுதல்,

மசித்தல் — கிழங்கு போன்றவற்றை மசித்தல்

அரைத்தல்,

பிசைத்தல்,

உருட்டுதல்,  

நொதித்தல் — மாவு புளித்தல்

பொங்குதல் — பால்/சோறு பொங்குதல்

உலர்த்துதல் — வத்தல், வடகம் உலர்த்துதல்

புகையிடுதல் — சில பாரம்பரிய உணவுகளில் புகை காட்டுதல்

சுண்டுதல் — கடலை சுண்டல் செய்தல், சுண்டுமளவு கொதிக்கவிடல்,கிண்டுதல் — களி, கூழ் போன்றவற்றை தொடர்ந்து கிளறிக் கெட்டியாக்குதல்,

துழாவுதல் — சோற்றை துழாவுதல்

தமிழில் ஒரு செயலைப் பார்க்கும் பார்வை மிகத் துல்லியமாக இருக்கும்

“சுடுதல்” என்பது பொதுவாக நெருப்பு/சூடு கொடுப்பதை மட்டுமே குறிக்கும். ஆனால் இப்போது எல்லாவற்றையும் “சுட்டேன்” என்று சொல்லிவிடுவது அந்த நுணுக்கங்களை மங்கச் செய்கிறது.

சரியான சொல்லைப் பயன்படுத்தும் பொழுது, மொழியின் சுவையும் செய்முறையின் நுணுக்கமும் காக்கப்படும்.தமிழில் சமையல் மொழி என்பது ஒரு பெரிய பண்பாட்டு களஞ்சியம் தான்.. அதேபோலத்தான் இசைக்கும்.    

கலைகளுக்கும் கருவிகளுக்கும் தனித்தனி வினைச்சொற்கள் இருந்தன.  

வீணையை மீட்டல்

 யாழை இசைத்தல்

(“யாழ் மீட்டல்” என்றும் வரும்; ஆனால் “யாழ் இசைத்தல்”தமிழ் நயம் உடையத

மிருதங்கம் வாசித்தல் வழக்கில் வந்தது.

குரலால் பாடுதல்

ஒத்து ஊதுதல்

புல்லாங்குழல் ஊதுதல்

நாதஸ்வரம் வாசித்தல் / ஊதுதல்

மணி அடித்தல்

பறை அறைத்தல்

தவில் கொட்டுதல்

சங்கு ஊதுதல்

கம்பி இழுத்தல் (சில நாட்டுப்புற இசை வழக்குகள்)

சிலம்பம் சுழற்றுதல்

கரகம் ஆடுதல்

கூத்து ஆடுதல்/கட்டுதல்.

இப்போது “music play பண்ணு”, “டிரம் அடிச்சேன்”, “song போட்டேன்” போன்ற பொதுவழக்குகள் அதிகமாகிவிட்டன. அதனால் செயலின் தன்மையும், கருவியின் அடையாளமும், மொழியின் நயமும் மங்குகிறது.

தமிழின் சிறப்பு என்னவென்றால்: ஒரு செயலை மட்டும் சொல்லாது —அது எப்படி செய்யப்படுகிறது என்பதையும் சொல்லும்.

இது தமிழின் தொழிலறிவு சார்ந்த செறிவு.

விவசாயம், சமையல், இசை, கைவினை — எல்லாவற்றிலும் இப்படிப் பட்ட துல்லிய வினைச்சொற்கள் இருந்தன.

மொழி என்பது வெறும் தொடர்பு கருவி மட்டும் அல்ல;ஒரு சமூகத்தின் அனுபவ அறிவு சேமிப்பகமும் கூட.

அரசியல் பரிணாமம்!

இளமைக் காலங்களில், இடது சாரி சித்தாந்தங்களினால் ஈர்க்கப்படாதவர்கள் இருக்க முடியாது. 'இழக்க அடிமைச் சங்கலிகள், பெறுவதற்கு பொற்காலம்' என்றால் யார்தான் மயங்க மாட்டார்கள்?

மெல்ல மெல்ல, கண்ணோட்டம் மாறிப்போய் விட்டது.

கொள்கை மோதல் மறக்கடிக்கப் பட்டு, ஈர்ப்பு அரசியலுக்குள் தள்ளப் பட்டு விட்டனர்.

“எது சரி? யார் சரி?” என்ற மோதல் தேவை இல்லை! 

யார் மக்கள் மனதில் பிம்பத்தை உருவாக்க முடியும் என்றாகிவிட்டது. 

சித்தாந்த வேறுபாடு தேவையற்றது என்பது விநோதம். 

நடப்பது சூழ்நிலைக்கேற்ப நடக்கும் வணிக அரசியல்.

தலைவர்கள் பிம்பங்களே (Brands).; கட்சிகள் இயக்கங்கள் அல்ல, மற்றும் ஒரு மேடை (Platforms); 

தொண்டர்கள் உறுப்பினர்கள் அல்ல; லைக்கர்கள் (like); மக்கள், வாக்காளர்கள் அல்ல, ட்ரெண்ட் ஃபாலோயர்கள்.

அவர்களின் சிந்தனையைத் தூண்டும் அவசியமே இல்லை.

Data க்களும் AI க்களும் மக்களை, வடிவமைத்து உணர்ச்சியமாக்கு கின்றன. .

ஒரு வணிக நிறுவனம் சந்தையை கைப்பற்ற திட்டமிடுவது போல,

இன்றைய கட்சிகள் தரவு சேகரிப்பு,

 உணர்ச்சி தூண்டல், (Emotional Targeting), மனப்பிம்ப உருவாக்கம் (Perception Building), போக்கு இயக்கம் (Trend Engineering), , கேலிச்சித்திர உளவியல் (Meme Psychology), (Image Calibration செய்கின்றனர் .

யார் உண்மையை பேசுகிறார்கள் என்பது லட்சியமே அல்ல. மக்களின் மன ஓட்டத்தை கட்டுப்படுத்தினாலே போதும்.  

இவை, ஜனநாயகத்தின் புதிய வடிவமோ, பரிணாமமோ அல்ல; 

இணையக் உளவியல் ஆட்சி (Digital Era Psychological Governance) மட்டுமே!

முரண்பாடுடைை சித்தாந்திகள், சண்டையிட வேண்டாம்.

கட்டிப் புரண்டு இசைந்து போகிறார்கள். Courtesy வேறு; நீர்த்துப் போதல் வேறு.

Mother's day

 நீரின்றியும் பெற்றோரின்றியும் உலகு அமைவதில்லை!!

அம்மாக்கள் லெக்சர்கள் கொடுப்பதில்லை;

அனுசரணையான போலி வார்த்தைகள் பேசுவதில்லை.

வாரிசுகள் பற்றி கர்வம் கொள்வதுமில்லை.

எல்லா உயர்விற்கும் காரணமாக இருப்பார்கள்;

ஆனாலும் அமைதியானவர்கள்.

கலங்கரை விளக்குகள் வழிகாட்டும்;

தனக்குத்தானே வெளிச்சம் அடித்துக் கொள்வதில்லை!

“ஈன்ற பொழுதிற் பெரிதுவக்கும்”

அந்த அன்னையர்க்கு

 நல்வாழ்த்துகள்!

பிறருக்கு இன்னா செய்யாமை..

 Why Do People Hurt Others? A Practical Reflection

All great teachers and moral traditions advise one simple principle: do not cause harm to others. Yet, in everyday life, people continue to hurt one another. This is not because human beings consciously decide, “Let me harm others.” In fact, most people do not take such a pledge. Still, harm happens—again and again.

If we observe closely, we will notice an important pattern:

A person usually hurts others only under certain conditions.

These conditions are quite common:

When one’s ego is hurt

When one feels insulted, whether in public or in private

When one suffers loss, or even fears a possible loss in business or career

When greed takes control

When a person gains power and wealth, and expects unquestioned obedience

When emotions are deeply involved, especially in matters related to relationships

Even in our traditional stories, we see that sages—people of great discipline—sometimes lost their temper and cursed others. Later, they would calm down and show a path for redemption. This shows that emotional disturbance is a human tendency, not limited to ordinary people alone.

If this is the reality, then a question arises:

Apart from police, courts, and government systems, what practical ways can help maintain discipline in society?

Moral advice alone is not sufficient. What we need are practical mechanisms within individuals and communities.

First, self-awareness is essential. A person must learn to recognise when anger, ego, or fear is taking control. Even a small pause before reacting can prevent harm.

Second, social accountability plays a major role. When a person is part of a circle—family, friends, or community—that questions and guides behaviour, there is a natural restraint.

Third, reputation and self-respect act as silent regulators. People behave better when they value their integrity and the respect of others.

Fourth, ego and ambition must be channelled, not suppressed. The desire to excel should be directed towards personal growth, not domination over others.

Fifth, many harmful actions arise from insecurity and fear of loss. A person who feels secure—financially and emotionally—is less likely to act unfairly.

Sixth, handling power responsibly is critical. Power without feedback or checks often leads to misuse. Even small systems of accountability can make a difference.

Seventh, there is a need for emotional education. People are rarely taught how to deal with insult, rejection, or anger. Without such skills, reactions become impulsive and harmful.

Eighth, discipline must become a habit. It is built not in big moments, but in everyday actions—honesty, respect, and responsibility in small matters.

Finally, the strongest control is an internal moral compass:

the ability to do what is right even when no one is watching.

In conclusion, people do not harm others by default. Harm occurs when emotions override thinking, ego overrides empathy, and fear overrides fairness. Therefore, the solution lies not only in external control, but in building inner discipline and supportive social structures.

Only then can the simple advice—“do not hurt others”—become a living reality